Week van de Vrijwilliger 2015: Adnan El-Abboud

  • Adnan El-Abboud

Adnan El-Abboud is afkomstig uit Syrië. Hij kwam in 2012 alleen naar België en vroeg asiel aan. Intussen is hij erkend en woont hij sinds een jaar in Brussel. Hij werkt als vrijwilliger in ons Startpunt.

‘Ik ben Adnan El-Abboud en ik ben in 2012 gevlucht uit Syrië. Ik verbleef in een collectief opvangcentrum  en na mijn erkenning als vluchteling woonde ik op verschillende plaatsen. Gelukkig ben ik nu al iets langer dan één jaar gesetteld in Brussel en kan ik mij beter integreren in de Belgische samenleving. Ik heb vooral in Brussel het Frans geleerd en nu voel ik mij zelfzekerder om werk te zoeken en vrijwilligerswerk te doen.’

‘In 2012 kreeg ik als asielzoeker soep en informatie over de asielprocedure  in het Startpunt van Vluchtelingenwerk op de Antwerpsesteenweg 34. Toen ik jaren later in Brussel kwam wonen, vond ik het een humanitaire plicht om mij als vrijwilliger in te zetten voor het Startpunt. Als ex-asielzoeker weet ik hoe fel de soep en basisinformatie gewaardeerd worden. Ik ben mij gaan aanmelden als vrijwilliger en geef sindsdien een paar keer per week informatie in het Arabisch, Russisch en Frans aan net gearriveerde asielzoekers. Sinds twee weken ben ik elke dag te vinden in het Startpunt, omdat ik er de logistieke verantwoordelijke ben. Wat houdt dit in? Om 10u30 kom ik aan en zet ik de koffie en thee klaar en zorg ik ervoor dat alles klaar staat om de asielzoekers te verwelkomen. Om 11u45 ga ik de soep en het brood halen en nemen de andere vrijwilligers hun plaats in. Iedereen heeft een eigen taak. De ene geeft informatie, de andere schenkt soep in, ruimt af of doet de afwas. Ik sta aan de ingang en doe de telling om na te gaan hoeveel asielzoekers er zijn langs geweest. Uiteraard spring ik ook bij als er informatie moet gegeven worden in één van de drie talen die ik beheers. Om 13u ruimen we samen af en eten we met alle vrijwilligers soep en brood. Daarna zorg ik ervoor dat alles proper is voor de volgende dag. Elke dag voel ik mij zo gelukkig dat ik voor anderen iets kan betekenen. Daarom is de toegang tot het vrijwilligerswerk essentieel voor iedereen om zich beter te kunnen integreren. In de toekomst wil ik vrijwilliger blijven, al moet ik het combineren met een vaste baan.’