Parameet Singh, Sat Paal en Kulwant Kaur

  • Het gezin bij onze lidorganisatie VLOS
  • Moeder Kulwant Kaur bij onze lidorganisatie VLOS
  • Vader Parameet Singh bij onze lidorganisatie VLOS

'Na drie jaar in België zijn we nog altijd op de vlucht'

Vader Parameet Singh komt de kleine spreekkamer van onze lidorganisatie VLOS (Vluchtelingen Ondersteuning Sint-Niklaas) binnen. Ineengedoken neemt hij voor ons plaats. In zijn ogen rust de blik van iemand die jarenlang werd vernederd. Met zijn vrouw Kulwant Kaur en zoon Sat Paal Singh moest hij op de vlucht voor racistisch geweld, intimidatie en maffiapraktijken van de taliban. Ze behoren tot de Sikh, een vervolgde minderheidsgroep in Afghanistan. Het gezin komt uiteindelijk in ons land terecht. ‘Na drie jaar België voelt het alsof we nog altijd op de vlucht zijn. We willen eindelijk een normaal leven starten. Dat zou ook beter zijn voor de Belgische overheid.’


Hoe was je leven in Afghanistan?


Sat Paal Singh (18): ‘In Jalalabad hadden we een kledijzaak. Elke dag kwamen taliban geld vragen in ruil voor bescherming. We verloren veel geld aan hen en ik kon er niks aan veranderen. Ze hadden grote wapens. Soms hadden we zelfs niet genoeg geld om aan hen te geven. Dan sloegen ze me met hun geweer op mijn hoofd. Ook mijn vader vielen ze regelmatig aan. Dan zegden ze altijd: “Jullie horen niet thuis in dit land.” Telkens er een taliban kwam, kregen we te horen dat we moslims moesten worden. Ze folterden ons.’

Parameet Singh (59): ‘Ze zeggen dat wij ongelovigen zijn. Elke vrijdag moesten we onze winkel sluiten. Toen mijn zoon naar Kaboel ging om een nieuwe voorraad kleren in te kopen, kwamen ze me ontvoeren. Ze vroegen losgeld in ruil voor mijn vrijlating. Ik zat twee maanden vast in de bergen, tot mijn zoon betaalde.’

Sat Paal Singh: ‘We hadden al lang geen eigen huis meer. We leefden in een school met andere verdreven Sikh-families. Tijdens de oorlog begonnen taliban ons aan te vallen. Er belandde zelfs een raket op het huis van mijn tante. Ze stierf onder het puin. We moesten onze huizen verlaten. Vele Sikh-families leven in schoolgebouwen of tempels. Wij Sikh moeten samenhokken in Afghanistan, anders zijn we nog meer in gevaar.’

Parameet Singh: ‘Dat is niet alles. Taliban vermoordden mijn oudste zoon. Toen moesten we het land ontvluchten.’

Kan je iets vertellen over je vluchtroute naar België?

Sat Paal Singh: ‘We zochten een smokkelaar om ons het land uit te helpen. We verkochten onze winkel om hem te betalen. We offerden ons hele leven op om naar een veilig land te gaan. De smokkelaar bracht ons met de wagen van Jalalabad naar Peshawar, in Pakistan.’

Kulwant Kaur (45): ‘We waren bang. De smokkelaar zei dat we elk moment konden worden opgepakt, dus we moesten voorzichtig zijn. In Peshawar verbleven we vijf dagen in een kleine kamer, waarna ze ons naar Lahore brachten, en dan naar Dubai. Vanuit Dubai namen we het vliegtuig naar een Europees land. Ik weet niet meer welk. Van daar verborgen we ons in een vrachtwagen die tot België reed. We kozen niet zelf voor België. De smokkelaar liet ons hier achter. De volgende dag gingen we in Brussel asiel aanvragen. Hier in België dachten we rust te vinden, maar we hebben na drie jaar nog altijd hetzelfde gevoel als tijdens onze vlucht uit Afghanistan. We zijn nog steeds op de vlucht, want we weten niet wat er met ons zal gebeuren.’

Hoe is je asielprocedure verlopen?

Kulwant Kaur: ‘In het eerste interview vroegen ze ons niet waarom, maar hoe we naar België waren gekomen. Ik wilde vertellen waarom, dus zei ik dat we op de vlucht zijn voor de taliban en dat ik mijn zoon verloor. Ze geloofden niet dat we uit Afghanistan komen, omdat ze dachten dat mijn man geen Pashtu spreekt, één van de officiële landstalen van Afghanistan. Tijdens het interview sprak hij Dari.’

Parameet Singh: ‘Ik spreek wel Pashtu. Maar dan zegden ze dat ik geen Afghaanse televisiekanalen en bekende Afghanen ken. Omwille van zulk een onbelangrijk detail wijzen ze ons af. Dat begrijp ik niet. Ik zei dat taliban met hun geweren op mijn hoofd sloegen, me folterden, en dat ik sindsdien een geheugenprobleem heb. Ik legde mijn geboorteakte voor en mijn registratie van dienstplicht in het Afghaanse leger. Maar ze aanvaardden de bewijzen niet. We wachten nog steeds op een uitspraak op ons beroep tegen de negatieve beslissing. Ook onze medische regularisatieaanvraag werd ongegrond verklaard. En ook daar wachten we op een uitspraak in beroep.’

Wat zijn je ervaringen met België?

Parameet Singh: ‘We woonden een jaar lang in een opvangcentrum in Pondrôme, in Wallonië. Dan kregen we een sociale woning, maar terwijl onze medische regularisatieaanvraag werd behandeld moesten we het huis verlaten en zelf een woning zoeken. We vonden iets in Temse en zo leerden we Jozef van VLOS kennen. Sinds de afwijzing van onze medische regularisatieaanvraag krijgen we geen geld meer van het OCMW. We hebben het moeilijk. Ik zou graag zelf werken en geld verdienen, maar ik mag niet van de dokter.’

Sat Paal Singh: ‘Jozef helpt ons met voedsel, kledij, vervoersbewijzen en de formaliteiten voor onze dringende medische hulp bij het OCMW. We hebben erg veel aan hem te danken.’

Parameet Singh: ‘We gingen naar Brussel om in het gebouw in de Troonstraat te zitten. Afghanen van alle achtergronden deden mee aan de bezettingsactie: moslims, hindoes, jongeren, gezinnen,… We vragen documenten, want we kunnen niet terug naar Afghanistan.
Documenten zouden ons echt vooruit helpen. Dan kunnen we werken en geld verdienen.’

Sat Paal Singh:
‘Ik wil naar school, maar mag niet omdat we geen facturen kunnen betalen. Het OCMW weigert nog langer onze facturen te betalen.’

Parameet Singh: ‘We zijn twintig dagen in Brussel gebleven. De laatste twee dagen hadden ze ons gesprekken beloofd, maar er kwam geen reactie. Daardoor waren de jongeren tijdens de betoging agressief. Zo kwamen er problemen met de politie. De politie gebruikte zelfs traangas tegen kinderen. Ik was twee dagen ziek van dat gas.’

Hoe verloopt je uitwijzingsprocedure naar Afghanistan?

Sat Paal Singh: ‘Terwijl mijn ouders in Brussel waren, bleef ik thuis in Temse. De politie kwam langs om te zeggen dat we illegaal zijn in België en dat we terug moeten naar Afghanistan. Maar ze weten niet hoe Sikh daar behandeld worden. We vertelden dat we in beroep waren gegaan. De agent zei dat het beroep niks aan onze situatie zou veranderen. “De volgende keer dat we terug komen, moeten jullie hier weg zijn”, vertelden ze. Ze zijn nog niet terug gekomen.’

Hoe zal je terechtkomen, als je binnenkort in Afghanistan zou landen?

Parameet Singh: ‘Ons land is in oorlog en we worden vervolgd door de racistische taliban. Hier in België kennen we geen oorlog, maar wel miserie. We willen eindelijk een einde aan de miserie en een normaal leven opstarten. Dat zou ook beter zijn voor de Belgische overheid, want dan leveren wij geen problemen meer op. Als jullie ons terug naar Afghanistan zouden sturen, zouden we onmiddellijk opnieuw vluchten. Maar als België ons niet wil, dan gaan we naar een ander Europees land.’

Verhaal opgetekend door Pieter Stockmans, beleidsmedewerker van Vluchtelingenwerk

Wie zijn de Sikhs? Lopen zij risico in Afghanistan?

De Sikhs zijn een religieuze minderheid in Afghanistan. Zoals alle andere niet-moslim minderheden (bijvoorbeeld Hindoes en Christenen) worden zij bij wet en in de praktijk gediscrimineerd. Ze kunnen het slachtoffer worden van geweld en kunnen niet rekenen op de bescherming van de overheid.

Volgens de VN vluchtelingenorganisatie UNHCR mogen Sikhs en Hindoes tegenwoordig hun geloof publiek uitoefenen, maar lopen ze nog steeds een groot risico slachtoffer te worden van intimidatie tijdens religieuze ceremonies. Ook worden hun eigendommen en land illegaal in beslag genomen. Het recht op onderwijs van hun kinderen wordt met de voeten getreden en kinderen worden gepest en geïntimideerd door andere studenten. Door al deze problemen moesten vele Sikhs en Hindoes Afghanistan verlaten. De kleine minderheid die wel in Afghanistan bleef, werd daardoor nog meer kwetsbaar voor misbruik.

In de nieuwe richtlijnen van UNHCR lees je meer over de nood aan bescherming van Sikhs uit Afghanistan. (geef zoekwoord ‘Sikh’ in)

Disclaimer: Vluchtelingenwerk heeft het dossier van deze Afghaanse vluchtelingen niet geanalyseerd. We spreken ons niet uit over de beoordeling van de asielaanvraag, maar wilden vooral hen aan het woord laten. Dit verhaal bevat wel knelpunten die we al lang aankaarten

Afghaans vluchtelingengezin Sejdeva: boodschap aan België