Nieuws

Drie jaar EU-Turkije deal: een gelukkige verjaardag?

Open brief en verkiezingsvoorstellen

 

Samen met OXFAM Solidarité/Solidariteit, Caritas International Belgique, Médecins du Monde Belgique, 11.11.11, CNCD/11.11.11, CIRÉ-Coordination et initiatives pour réfugiés et étrangers, Beweging.net en 25 andere Europese organisaties ondertekende Vluchtelingenwerk Vlaanderen een open brief (klik hier) aan de Europese leiders waarin we oproepen de EU-Turkije deal stop te zetten. We zijn ervan overtuigd dat de EU over de middelen en capaciteiten beschikt om op een menselijke manier tegemoet te komen aan de noden van iedereen die asiel wil aanvragen op Europese bodem.

 

Drie jaar geleden, op 18 maart 2016, sloot de EU een deal met de Turkse president Erdogan, de zogenaamde EU-Turkije deal. Daarmee kwamen de regeringen overeen dat mensen die zonder reisdocumenten via Turkije in Griekenland toekomen en geen asiel aanvragen, en mensen van wie de asielaanvraag niet ontvankelijk wordt verklaard, naar Turkije kunnen worden teruggestuurd. Daarnaast zou de EU, voor elke Syriër die op deze manier wordt terugstuurd, een Syrische vluchteling die in Turkije verblijft naar Europa uitnodigen. Zo wilden de Europese leiders mensen op de vlucht doen inzien dat het zinloos is een oversteek naar Europa te wagen, en dat ze beter in Turkije blijven.

Na een jaar was het al overduidelijk dat Turkije geen veilig land is voor vluchtelingen: het land stuurt op grote schaal mensen terug die het geweld in Syrië trachten te ontvluchten. Vluchtelingen en asielzoekers worden er ook in slechte omstandigheden opgevangen en hebben nauwelijks toegang tot werk, onderwijs en gezondheidszorg.

Toch werd de EU-Turkije deal een blauwdruk voor een beleid dat de 'opvang in de regio' zou uitbesteden aan landen buiten de Europese Unie. België investeerde begin december 2018 nog een extra 2 miljoen euro in het EU Trust Fund for Africa. Dit noodfonds, dat eind 2015 in volle 'vluchtelingencrisis' werd gelanceerd, kreeg hoe langer hoe meer een structureel karakter. 85% van het ondertussen meer dan 4 miljard euro bedragende fonds, komt uit de Europese budgetten voor ontwikkelingshulp, berichtte 11.11.11 in januari 2019, en uitermate zorgwekkend is de steun aan de Libische kustwacht. Die onderschept vluchtelingen op de Middellandse Zee om hen terug te voeren naar de beruchte Libische vluchtelingenkampen, waar ze terechtkomen in een vicieuze cyclus van arbitraire detentie, misbruik en uitbuiting. Daarnaast werd vorige week het politiegeweld bij de illegale pushbacks aan de Kroatische grens, eveneens mogelijk met Europese steun, aangekaart in een onthullend rapport van Amnesty. Ondanks deze afschuwelijke praktijken aan haar grenzen blijft de Europese Unie aanzienlijke middelen toekennen aan Kroatië om infrastructuur voor grensbeveiliging te ontwikkelen, waardoor er geen veilige mogelijkheid bestaat om voet aan grond te krijgen in de EU en de situatie in de vluchtelingenkampen in Bosnië en Herzegovina verergert.

Ook in onze verkiezingsvoorstellen pleiten we voor meer legale en veilige toegangswegen tot Europa en België. Dat kan met humanitaire visa waarbij duidelijke en transparante regels gehanteerd worden. We vragen om in te zetten op een structureel hervestigingsbeleid met hoge jaarlijkse quota, een versoepeling van de procedure en criteria voor gezinshereniging voor mensen met een beschermingsstatus, en het afschaffen van terugname-akkoorden met landen die mensenrechten schenden.

Klik hier voor onze volledige voorstellen voor de Vlaamse, federale en Europese verkiezingen en stem met ons voor een echt asielbeleid dat mensen voorop zet.

Vrijwillige voogden trekken aan de alarmbel: gebrekkige ondersteuning heeft zware gevolgen voor niet-begeleide minderjarige vreemdelingen

België telt ongeveer 450 vrijwillige voogden voor niet-begeleide minderjarige vreemdelingen. Uit een rapport van Vluchtelingenwerk Vlaanderen waarbij 70 voogden, jongeren en andere betrokkenen werden bevraagd, blijkt dat de voogden en jongeren meer nood hebben aan ondersteuning en een kwaliteitsvolle omkadering. De gebrekkige ondersteuning nu blijkt zware gevolgen te hebben.

'Er zijn heel wat goede initiatieven maar ze opereren naast elkaar,' zegt Charlotte Vandycke, directeur van Vluchtelingenwerk Vlaanderen. 'Daarnaast zijn de bevoegdheden verdeeld over de Vlaamse en Federale regering wat voor chaos zorgt. Er zijn ook te weinig aangepaste opvangplaatsen en de jongeren moeten te vaak verhuizen, van school veranderen en opnieuw beginnen. Gespecialiseerde hulp is schaars voor deze getraumatiseerde jongeren waardoor sommigen zelfmoordpogingen ondernemen. Sommige jongeren verdwijnen zelfs compleet van de radar.'

'Gespecialiseerde hulp is schaars voor deze getraumatiseerde jongeren waardoor sommigen zelfmoordpogingen ondernemen' 

Heel wat kinderen en jongeren raken in hun thuisland of onderweg hun ouders of andere familie kwijt. Zij komen hier alleen aan en moeten onmiddellijk gesignaleerd worden aan de Dienst Voogdij. Deze dienst neemt hun vingerafdrukken af en voert een leeftijdstest uit. Daarna zorgt Fedasil, de federale overheidsdienst voor de opvang van asielzoekers, voor opvang. Ten slotte krijgen de jongeren een voogd.

In de praktijk verdwijnen een onbekend aantal jongeren en krijgt slechts 1 op drie van de jongeren een voogd. Nochtans is een voogd van levensbelang voor deze kinderen en jongeren: 'Een voogd helpt de jongeren bij het vinden van onderdak, een school, psychische en medische hulp, hobby’s, … Echter door het gebrek aan ondersteuning en kwaliteitsvolle opvang verloopt die begeleiding veel moeizamer dan zou moeten,' zegt Charlotte Vandycke.

Vluchtelingenwerk vraagt dat de verschillende diensten en voogden beter samenwerken, dat er voldoende kwaliteitsvolle, aangepaste opvang wordt voorzien en dat vrijwillige voogden beter ondersteund en omkaderd worden.

Klik hier voor het volledige rapport

 

Het rapport werd geschreven met de financiële steun van het programma Rechten, gelijkheid en burgerschap van de Europese Unie (2014-2020). Vluchtelingenwerk Vlaanderen ondersteunt dankzij het project 'Guardianship Advanced INstruments for child protection in Europe (G.A.IN.)' vrijwillige voogden en niet-begeleide minderjarige vreemdelingen.

 

Mensen op de vlucht bang om bescherming te vragen in België

Ngo’s vragen oriëntatie- en onthaalcentrum en meer menselijke toepassing Dublin-regeling

Uit twee rapporten van hulporganisaties werkzaam in de hub, die vandaag verschenen, blijkt dat mensen op de vlucht geen asiel, bescherming durven aanvragen in België. Onmenselijke toestanden in vluchtelingenkampen aan de grenzen van Europa, de Dublin-regeling, politieacties en ontradingscampagnes in België en Europa zorgen ervoor dat ze alle vertrouwen verliezen in overheidsinstanties. En het vergroot hun kwetsbaarheid eenmaal ze in Europa zijn.

'Deze mensen hebben nood aan duidelijke informatie op maat die in alle rust en vertrouwen gegeven wordt'

‘Deze mensen hebben nood aan duidelijke informatie op maat die in alle rust en vertrouwen gegeven wordt. Een onthaal- en oriëntatie centrum waar overheid en hulporganisaties samen werken en alle diensten aanbieden die zij nodig hebben, is de oplossing’, zeggen de organisaties die samen de humanitaire hub beheren sinds september 2017.

Meer info

Klik hier om het rapport te lezen

Klik hier om het persbericht te lezen