Nieuws

Nieuw KB veilige landen: lijst blijft ongewijzigd

Het Koninklijk Besluit van 15 december 2019, gepubliceerd op 3 februari 2020, legt opnieuw een lijst van ‘veilige herkomstlanden’ vast. De lijst is dezelfde als vorig jaar: Albanië, Bosnië-Herzegovina, Noord-Macedonië, Georgië, India, Kosovo, Montenegro en Servië.

Verzoekers om internationale bescherming die afkomstig zijn uit deze landen hebben een zwaardere bewijslast. Het Commissariaat-Generaal voor de Vluchtelingen en de de Staatlozen kan deze verzoeken ook versneld behandelen. De gevolgen van een versnelde behandeling zijn:

  • een verkorte oproepingstermijn van 2 dagen voor het persoonlijk onderhoud bij het Commissariaat
  • een beslissing van het CGVS binnen de 15 werkdagen na overdracht van het dossier door de Dienst Vreemdelingenzaken
  • de termijn voor een beroep bij de RvV is 10 dagen
  • het Commissariaat kan het verzoek ook kennelijk ongegrond verklaren, met als gevolg een kortere termijn (tussen de 0 en 7 dagen) om het grondgebied te verlaten.  

Meer info

KB van 15 december 2019, gepubliceerd in B.S. op 3 februari 2020

Refugee Walk 2019: the aftermovie

Alle opbrengsten van de afgelopen Refugee Walk 2019 zijn verzameld en geteld. Tevreden klokken we af op een recordaantal van 1500 stappers die samen maar liefst 344 708 euro ophaalden.

Bekijk hieronder onze Aftermovie

Een zeer mooi resultaat, Vluchtelingenwerk Vlaanderen blikt blij terug op de vierde editie van de Refugee Walk in Leuven. De opbrengsten gaan integraal naar projecten voor en door vluchtelingen.

Concreet betekent dat...

- dat we erkende vluchtelingen een dag vrijwillige begeleiding kunnen bieden in de zoektocht naar een school, woning of werkplek
- dat we asielzoekers een warm welkom kunnen geven met correcte info over hun rechten in hun eigen taal in ons Startpunt
- dat we particulieren en professionelen die asielzoekers en vluchtelingen willen helpen via onze Infolijn juridisch kunnen ondersteunen en adviseren bij asielaanvragen.

Organisaties naar Raad van State tegen uitsluiting opvang van bepaalde asielzoekers

Vandaag trekken we samen met andere organisaties naar de Raad van State tegen de maatregel waardoor bepaalde categorieën asielzoekers geen opvang meer krijgen. Sinds begin dit jaar werden al meer dan 80 personen opvang geweigerd, waaronder enkele alleenstaande vrouwen met kinderen.

‘We vragen de schorsing en vernietiging van deze maatregel,’ aldus Vluchtelingenwerk Vlaanderen. ‘Deze zorgt ervoor dat mensen hun recht op opvang niet kunnen doen gelden, en daardoor op straat terecht komen, ook kinderen.’

Intussen is de eerste veroordeling van Fedasil in een individuele zaak via de arbeidsrechtbank in Brussel een feit. 

De minister van Asiel en Migratie, Maggie De Block, maakte op vier januari 2020 bekend dat bepaalde categorieën asielzoekers geen opvang meer zouden krijgen. Sinds 7 januari 2020 werden al meer dan 80 personen opvang geweigerd, waaronder enkele alleenstaande vrouwen met kinderen. Nochtans is ons land bij wet verplicht mensen die asiel aanvragen, op te vangen tijdens hun asielprocedure.

Het kabinet besliste dat mensen wiens Dublinbeslissing niet langer geldt, omdat de Belgische asielinstanties de procedure te lang lieten aanslepen, geen opvang meer krijgen. Dit geldt ook voor mensen die al erkend zijn als vluchteling of subsidiaire bescherming hebben in een ander EU-land. In beide gevallen gaat het om mensen die nood kunnen hebben aan internationale bescherming in België. Dus naast het recht op een eerlijke asielprocedure, hebben zij ook recht op opvang.

Hoelang deze maatregel zal duren, is niet duidelijk. Wat wel duidelijk is, is dat deze maatregel het Belgisch en Europees recht schendt, en in strijd is met de menselijke waardigheid. Om die redenen trekken onder meer CIRÉ, Vluchtelingenwerk Vlaanderen, Artsen Zonder Grenzen, NANSEN vzw, ADDE, de Liga voor Mensenrechten en de Ligue des Droits Humains naar de Raad van State.

GEEN MISBRUIK VAN DE ASIELPROCEDURE

Mensen die vallen onder de Dublin-regeling moeten vaak terug naar het eerste land waar ze de Europese Unie binnenkwamen, of waar ze asiel aanvroegen. België kan wel beslissen om de asielaanvraag toch zelf te behandelen maar dat wil ons land niet.

Omdat heel wat asielzoekers via Griekenland of Italië in de EU arriveerden moeten ze naar deze landen terug. Daar zijn de omstandigheden heel slecht voor hen: de hygiëne laat er te wensen over, de asielprocedure is gebrekkig en er is niet altijd toegang tot juridische bijstand of medische voorzieningen. De andere landen van de EU zijn niet solidair en weigeren mensen op de vlucht over te nemen van de lidstaten aan de grenzen van de EU.

Wanneer België de asielzoekers die ze omwille van de Dublinverordening weigerden niet binnen de zes maanden overbrengt naar de bevoegde lidstaat, wordt België zélf verantwoordelijk om de asielprocedure te doen. Voor die verzoekers moet België het dossier dus terug zelf openen en behandelen. Deze mensen zijn nu één van de categorieën die Fedasil, de overheidsdienst voor de opvang van asielzoekers, niet meer mag opvangen. Bijgevolg moeten ze zelf op straat overleven.

De erbarmelijke omstandigheden in de landen aan de grens is ook de reden waarom de tweede categorie mensen die geen opvang meer krijgen, mensen die al erkend zijn in een ander EU land, toch hier asiel aanvragen. Ook zij worden nu aan hun lot overgelaten op straat.

MENSEN OP STRAAT!

Fedasil, de federale overheidsdienst voor de opvang van asielzoekers, mag enkel in de wettelijk omschreven gevallen de opvang beperken. Voor de groepen die Minister De Block nu wil uitsluiten, is er geen wettelijke basis.

Bovendien zit de daklozenopvang in Brussel overvol. Dat betekent dat deze mensen nu op straat staan en daar ook hun procedure doorlopen. De nodige begeleiding van Fedasil zijn ze eveneens kwijt. Nochtans hebben ze daar recht op.

Ook benadrukte het Europees Hof van Justitie recent nog dat Fedasil verplicht is om asielzoekers altijd een menswaardige levensstandaard te garanderen. Dat betekent dat asielzoekers niet in een toestand van zeer verregaande materiële behoeftigheid mogen terechtkomen. Mensen moeten in staat zijn om te voorzien in de meest elementaire behoeften zoals wonen, eten, zich kleden en zich wassen.

OPVANGCRISIS

De voorbije maanden gaf Fedasil al herhaaldelijk aan dat de druk op het opvangnetwerk altijd hoger werd. Een nieuwe opvangcrisis was in de maak. Deze crisis is niet alleen te wijten aan een toename van het aantal asielaanvragen in België maar vooral ook aan een langere asielprocedure, een gebrek aan personeel, én omwille van een ondoordacht op- en afbouwbeleid in de opvang dat de regering al jaren hanteert.

Vandaag zijn de gevolgen voelbaar: weer mensen op straat. De overheid mag dan ook geenszins deze zelf veroorzaakte crisis het hoofd proberen te bieden door onwettige maatregelen te nemen.