Collega in de kijker: Saskia

door Dimitri
  • Saskia

Vandaag is het opnieuw tijd voor ‘Collega in de kijker’. We interviewen dan een medewerker van Vluchtelingenwerk Vlaanderen en vragen naar zijn of haar verhaal. Dit keer is Saskia De Jonghe aan de beurt. Zij is de coördinator opvang voor asielzoekers. ‘Wij zijn nog altijd een organisatie waar ik mijn hart en ziel in kan leggen.’

Saskia: Ik ben in de zomer van 2010 bij Vluchtelingenwerk Vlaanderen beginnen werken. Ik zit al een tijdje in de sector van asiel en migratie. In 2002 werkte ik als begeleidster in een opvangcentrum voor asielzoekers van het Rode Kruis. In een centrum van een honderdtal bewoners verzorgde ik mee de dagelijkse begeleiding van asielzoekers. Heel concreet en heel operationeel. Dit deed ik een kleine vier jaar. Daarna, op mijn 25ste, ben ik politieke wetenschappen gaan studeren.

Nadat ik afgestudeerd was ging ik aan de slag voor de studiedienst van de Sp.a. De thema’s die ik opvolgde waren asiel, migratie en ontwikkelingssamenwerking. Het hart van een politieke partij is een zeer boeiende plek. Het was voor mij dan ook heel leerrijk en interessant. Ik miste echter het operationele, het werk op het terrein. Zo kwam ik in 2010 bij Vluchtelingenwerk terecht. De vacature als projectcoördinator van de individuele opvang sprak mij onmiddellijk aan. Ik vond er een combinatie terug van mijn twee vorige jobs, wat fantastisch was.

Vanwaar die interesse voor asiel en migratie?

Saskia: Dat weet ik eigenlijk niet. Waarschijnlijk werd mijn interesse aangewakkerd door mijn vader. Met zijn radioprogramma ‘Servicetelefoon’ op Radio 2 zette hij onder meer verschillende solidariteitsacties op ten voordele van Roemenië, Somalië en Ethiopië. Na mijn middelbaar ben ik zes weken vrijwilligerswerk gaan doen in Kenia en Tanzania. Op mijn negentiende trok ik voor zes maanden naar Zambia als vrijwilliger. In Zambia werkte ik in een opvangcentrum voor straatkinderen.  

Zolang ik mij kan herinneren spelen de strijd tegen onrecht, het opkomen voor minderheden en het willen helpen van mensen, een rol in wie ik ben. Klinkt nogal naïef, ik weet het (glimlacht). Ik ben geen wereldverbeteraar, maar ik moet het gevoel hebben in mijn job dat ik iets nuttig doe. Ik moet werken voor een organisatie die principes verdedigt waar ik kan achter staan. Als ik de schrijnende beelden zie van de horden mensen die op de vlucht zijn, breekt mijn hart. Op zo’n momenten trek ik me op aan het feit dat ik werk voor een organisatie die opkomt voor de rechten van deze mensen en hen een stem geeft.

Wat zijn je taken binnen Vluchtelingenwerk Vlaanderen?

Saskia: Mijn takenpakket is zeer gevarieerd. Samen met onze Franstalige zusterorganisatie CIRÉ  vangen we een kleine zevenhonderd asielzoekers op in individuele woningen, appartementen of studio’s.  We zijn opvangpartner van Fedasil (Federale dienst voor de opvang van asielzoekers nvdr) en wij werken hiervoor samen met zes opvangpartners. Onze opvangpartners doen het eerstelijnswerk. Zij vangen de asielzoekers op, begeleiden hen en zoeken en onderhouden de woningen. Op ons secretariaat hebben wij verschillende medewerkers die onze opvangpartners juridisch, operationeel en administratief ondersteunen. Ikzelf coördineer deze dagelijkse operationele werking voor Vluchtelingenwerk Vlaanderen.

Wat doe ik dan precies? Ik vertegenwoordig Vluchtelingenwerk in de samenwerking met onze eigen opvangpartners, CIRÉ en met Fedasil. Daarnaast presenteer ik onze opvangwerking naar de buitenwereld toe en verdedig ik de belangen van onze individuele opvang. Ook probeer ik zoveel mogelijk geharmoniseerde praktijken te ontwikkelen samen met onze partners. Verder draag ik bij tot het beleid van de organisatie door, vanuit de praktijk en het zicht op tendensen, input te leveren.

Sinds kort ben ik ook beleidsmedewerker opvang. Hiervoor volg ik de wetgevende en politieke evoluties rond de opvang van asielzoekers. Door de vele besparingen die ons de afgelopen jaren werden opgelegd ben ik ook veel bezig met cijfers en statistieken. Onze individuele opvangplaatsen werden fors afgebouwd. We moeten vandaag veel werk verrichten met minder volk. En door de vele asielzoekers vandaag in ons land is het natuurlijk alle hens aan dek. Lukt die oefening? Alles lukt. Je moet prioriteiten stellen, maar het is natuurlijk veel werk hé.

Deze regering kiest om individuele opvang af te bouwen en meer voor collectieve opvang te gaan.

Saskia: De overheid heeft een duidelijke keuze gemaakt voor collectieve opvang. Terwijl ze opteren voor een andere rol voor individuele opvang. Asielzoekers gaan nu in principe allemaal naar een collectieve opvang. De individuele opvang is voor mensen die heel kwetsbaar zijn of mensen die een hele hoge kans hebben om in België te blijven. Onze overheid heeft nu minder individuele opvangplaatsen. In onze ogen moet dit veranderen. De grote groep mensen die vandaag toekomt, zijn juist mensen die heel veel kans hebben om te kunnen blijven in België. Zij zijn de facto de doelgroep voor die individuele opvang zoals de overheid het voorziet. Blijven investeren in individuele opvang is onze boodschap. Zorg terug voor een gezond evenwicht tussen collectieve en individuele opvang want het zal nodig zijn.

Wat vind je het leukste aan je job?

Saskia: Het leukste vind ik de variatie. Ik ben bezig met heel concrete zaken zoals het zoeken van een gepaste opvangplaats voor een familie met twee kinderen of het bemiddelen bij samenlevingsproblemen van bewoners. Maar daarnaast ga ik ook mee naar kabinetten van politici om onze beleidsvisies te verdedigen. Of geef ik bv. presentaties over hoe onze opvangstructuur werkt. Ik kom met veel verschillende mensen in contact. De combinatie tussen korte termijn operationeel werk en langere termijn beleids- en visiematig werken zijn een  boeiende combinatie. Vluchtelingenwerk is nog altijd een organisatie waar ik mijn hart en ziel in kan leggen. Wij zijn een speler met expertise in het middenveld die haar steentje bijdraagt.

Krijg je soms ook geen negatieve reacties van mensen over je werk?

Saskia: We krijgen geregeld mails of telefoons waar mensen totaal ongenuanceerd hun meningen ‘ventileren’. Dan is het een kwestie van daar heel even naar te luisteren en proberen op in te gaan. Iedereen in onze sector krijgt daarmee te maken. Ik probeer nog altijd nuance te brengen, wat ik belangrijk vind. Je merkt snel of mensen daar vatbaar voor zijn of niet. Ik vind het belangrijk dat mensen juiste informatie krijgen en op basis daarvan een mening kunnen vormen. Let op, we krijgen ook uit verschillende hoeken heel veel positieve reacties. Verschillende mensen willen op een positieve manier iets doen voor vluchtelingen. Het is een thema dat zeer uiteenlopende reacties uitlokt. Iedereen is er wel mee bezig. Het heeft veel wakker geschud bij de mensen. Zowel bij de politiek als bij de publieke opinie. We moeten proberen om dit thema warm te houden en onder de aandacht te blijven brengen.