Het Europees asielbeleid

De Top van Tampere

Na de Top van Tampere in 1999 leken de doelstellingen van Europa inzake asiel een stuk ambitieuzer. De staats- en regeringsleiders gaven hun ministers van Buitenlandse Zaken de opdracht een begin te maken van een gemeenschappelijk Europees asielstelsel. Dat betekende concreet dat er binnen de Europese Unie een uniforme asielprocedure zou komen.

Vanuit de vaststelling dat almaar meer vluchtelingen zichzelf in veiligheid moesten brengen via mensensmokkelaars, liet de Europese Commissie ook onderzoeken hoe de veiligheid van vluchtelingen op legale en georganiseerde wijze kon gewaarborgd worden.

Het resultaat van de studie was dat Europa zich ging focussen op nieuwe en beschermde toegangsprocedures voor vluchtelingen. Vooral de ambassades in de herkomstlanden zouden aan zo’n georganiseerd asielbeleid actief kunnen meewerken door bijvoorbeeld asielvisa af te leveren. Dat systeem zou aangevuld kunnen worden met ‘resettlement’ of hervestiging van vluchtelingen waarbij de meest kwetsbare vluchtelingen uit bepaalde regio’s door de VN-vluchtelingenorganisatie naar één van de EU-lidstaten zouden gebracht worden.

→ terug
→ lees hier een interview met Judith Kumin, hoofd van UNHCR in Brussel, over 'resettlement'