Nieuws

Mensen op de vlucht bang om bescherming te vragen in België

Ngo’s vragen oriëntatie- en onthaalcentrum en meer menselijke toepassing Dublin-regeling

Uit twee rapporten van hulporganisaties werkzaam in de hub, die vandaag verschenen, blijkt dat mensen op de vlucht geen asiel, bescherming durven aanvragen in België. Onmenselijke toestanden in vluchtelingenkampen aan de grenzen van Europa, de Dublin-regeling, politieacties en ontradingscampagnes in België en Europa zorgen ervoor dat ze alle vertrouwen verliezen in overheidsinstanties. En het vergroot hun kwetsbaarheid eenmaal ze in Europa zijn.

'Deze mensen hebben nood aan duidelijke informatie op maat die in alle rust en vertrouwen gegeven wordt'

‘Deze mensen hebben nood aan duidelijke informatie op maat die in alle rust en vertrouwen gegeven wordt. Een onthaal- en oriëntatie centrum waar overheid en hulporganisaties samen werken en alle diensten aanbieden die zij nodig hebben, is de oplossing’, zeggen de organisaties die samen de humanitaire hub beheren sinds september 2017.

Meer info

Klik hier om het rapport te lezen

Klik hier om het persbericht te lezen

Ons standpunt over humanitaire visa

De laatste dagen verscheen overal in de media het gerechtelijk onderzoek naar een N-VA-gemeenteraadslid, die in ruil voor grote sommen geld humanitaire visa zou hebben verstrekt aan Syrische vluchtelingen. Daaruit blijkt maar weer de nood aan transparante en duidelijke criteria, criteria die nu ontbreken in de procedure voor humanitaire visa. Maar wat is dat nu juist, een humanitair visum? Hoeveel kost het? En hoe wordt het geregeld?

Naar aanleiding van dit gerechtelijk onderzoek, herinneren wij aan onze eis om transparante en duidelijke criteria in de wet uit te werken. Hiervoor werkten wij een concreet voorstel uit in ons standpunt over humanitaire visa (dat eerder al op deze website verscheen in maart 2018). 

Wat zijn humanitaire visa?

Er bestaat geen algemene juridische definitie van humanitaire visa. Wij verstaan hieronder de toelating tot het grondgebied van een land die gevraagd en verleend wordt vanwege een humanitaire reden of een bijzondere situatie waarin de betrokken persoon zich bevindt. Zo een visum werd bijvoorbeeld al toegekend aan Syriërs die hier familie hebben maar alleen achterblijven in het herkomstland en volledig afhankelijk zijn van het gezin dat in België verblijft.

Momenteel betalen mensen die een humanitair visum aanvragen, naast de visumleges (60 euro voor kort verblijf, 180 euro voor lang verblijf) en eventuele kosten bij de ambassade, ook nog eens retributiekosten van 350 euro per volwassene persoon.

In het geval van de visa die verhandeld zouden zijn, ging het voornamelijk om Assyrische christenen, die wegens hun geloofsovertuiging in gevaar verkeerden. Hun kandidatuur zou zijn voorgedragen aan het kabinet van gewezen Staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken, die vervolgens de instructie gaf aan de Dienst Vreemdelingenzaken om, na een zeer beperkte controle, de visa af te leveren. Het gerecht onderzoekt momenteel of de betrokkenen hiervoor grote sommen geld moesten betalen aan de tussenpersoon. Het verstrekken van humanitaire visa tegen betaling kan gekwalificeerd worden als mensensmokkel. Omdat mensen op de vlucht vandaag nog steeds zo goed als geen veilige en legale manier om naar Europa en België te komen leggen zij hun leven vaak in handen van mensensmokkelaars en -handelaars.

Wat is ons standpunt?

We vragen dat België gebruik maakt van objectieve, humane en beschermingsgerichte criteria voor het toekennen van deze visa. Daarvoor moeten duidelijke criteria en een procedure worden opgenomen in de wet. Tot nog toe valt het toekennen immers onder de discretionaire bevoegdheid van de Staatssecretaris (of bevoegde minister). Dat houdt in dat deze naar eigen goeddunken kan bepalen wie ervoor in aanmerking komt.

Daarom stellen wij een procedure voor waarbij mensen, met banden in België een humanitair visum kunnen aanvragen met als doel in België internationale bescherming aan te vragen. Die banden kunnen bestaan uit familiale of administratieve banden, zoals bijvoorbeeld een eerder legaal verblijf in België. Bovendien moet het mogelijk zijn dat een dergelijk visum wordt aangevraagd bij de Dienst Vreemdelingenzaken door een derde in opdracht van de betrokkene. Mensen met nood aan internationale bescherming hebben immers niet altijd de mogelijkheid om zich veilig naar een Belgische ambassade te verplaatsen in hun land van herkomst, of in de regio. Het Commissariaat-generaal voor de Vluchtelingen en Staatlozen (CGVS) spreekt zich bij de visumaanvraag uit over de aanwezigheid van relevante elementen in het dossier voor een aanvraag tot internationale bescherming.

Lees ons uitgewerkte standpunt

Met dit standpunt doen wij een concreet voorstel voor een procedure rond humanitaire visa, die bijdraagt aan een veilige en legale toegang aan mensen op de vlucht. Klik hier voor een uitgewerkte versie van ons standpunt.

Raad van State eist onmiddellijke opschorting van de limiet op asielaanvragen

De Raad van State heeft vandaag besloten dat de maatregel waarbij het aantal asielaanvragen dat per dag begrensd wordt onmiddellijk moet worden geschorst. Het recht om asiel aan te vragen is een fundamenteel recht. De daadwerkelijke toegang daartoe werd door deze maatregel extreem moeilijk gemaakt, aldus de Raad van State. De ngo's die de limiet aanvochten bij de Raad van State zijn tevreden en vragen onze regering onmiddellijk maatregelen te nemen die de limiet in de praktijk werkelijk ongedaan maken, en opvang te voorzien voor àlle rechthebbenden.

Op 4 december trokken CIRÉ, Vluchtelingenwerk Vlaanderen, La ligue des droits Humains, NANSEN vzw, La Platforme Citoyenne de Soutien aux Réfugiés, Dokters Van de Wereld en Artsen Zonder Grenzen samen naar de Raad van State om de limiet op het aantal asielaanvragen die sinds 22 november van toepassing is aan te vechten.

Deze praktijk heeft immers desastreuze gevolgen. Sinds 22 november weigert de overheid dagelijks tientallen mensen de toegang tot de asielprocedure. Doordat de overheid hen verhindert om asiel aan te vragen, hebben ze geen toegang tot opvang, medische en psychologische bijstand en belanden ze op straat. Sommigen onder hen moesten al meer dan tien keer terugkomen. Dat is onmenselijk, onaanvaardbaar én onwettig.

Hoewel tevreden, blijven de ngo's waakzaam. Concrete maatregelen zijn nu onmiddellijk nodig, zoals het openen van opvangplaatsen, aanstellen van voldoende personeel, en correct organiseren van de aanmeldprocedure, om iedereen ook écht opnieuw toegang te geven tot de asielprocedure en opvang. Als actoren op het terrein delen we graag onze ervaringen en inzichten met de regering.

 

Het arrest is hier beschikbaar.

Perscontacten:

Artsen Zonder Grenzen, Delphine Van Durme,  0475 40 60 76

NANSEN vzw, Kati Verstrepen, 0475 90 33 35

Vluchtelingenwerk Vlaanderen vzw, Eef Heylighen, 0473 88 65 97

La Ligue des Droits Humains, Pierre-Arnaud Perrouty, 0484 18 35 35