Nieuws

Raad van State beslist dat kinderen niet meer opgesloten mogen worden

De Raad van State publiceerde vandaag haar beslissing die het Koninklijk Besluit van 22 juli 2018 schorst. Dat bepaalt het regime en de werkingsmaatregelen van de gesloten family units voor families met kinderen. In augustus 2018 trokken we met een coalitie van vijftien middenveldorganisaties naar de Raad van State om de schorsing en opheffing van dit Koninklijk Besluit te vragen. De Raad motiveert haar beslissing onder meer door de geluidsoverlast van de nabije luchthaven, waaraan de kinderen worden blootgesteld tijdens hun detentie.

In de praktijk betekent dit dat België (voorlopig) geen kinderen meer kan opsluiten in de gesloten family units van het centrum 127bis. Indien de Belgische regering volhardt in haar wil om gezinnen met kinderen op te sluiten, zal ze het moeten eens worden over een nieuw Koninklijk Besluit. Daarnaast zal er ook een nieuw gesloten centrum voor families met kinderen gebouwd moeten worden. Dit betekent dus ook dat de miljoenen euro's die in de family units aan 127bis geïnvesteerd werden, weggegooid geld zijn.

Laat ons hopen dat onze regering uit deze beslissing begrijpt dat het nooit mogelijk zal zijn om een gesloten centrum te bouwen dat aangepast is aan de noden van kinderen.

De regering moet definitief een einde maken aan de detentie van kinderen en een onvoorwaardelijk verbod op de detentie van kinderen om migratieredenen in de wet verankeren. Vergeet zeker niet om onze petitie te tekenen om de regering hiervan te overtuigen!

Want EEN KIND SLUIT JE NIET OP. PUNT.

Opschorting reddingsmissie Sophia: reactie 11.11.11 en Vluchtelingenwerk Vlaanderen

EUROPA ZAL MENSEN ZIEN VERDRINKEN VANUIT DE LUCHT EN doet NIETS

De Europese lidstaten beslisten gisteren om de inzet van schepen op de Middellandse Zee binnen de Europese operatie Sophia op te schorten. De opleidingsmissie van de Libische kustwacht en de luchtpatrouilles worden wel voortgezet.  De schepen van operatie Sophia redden sinds 2015 44 000 mensen. Ook het Belgische fregat Louise Marie werkte daar in 2017 aan mee. Met deze beslissing verdwijnt het laatste humanitaire element uit de operatie Sophia, vinden 11.11.11 en Vluchtelingenwerk Vlaanderen.

Operatie Sophia was in juni 2015 opgezet om mensensmokkelaars het leven zuur te maken en hun boten te vernietigen. Daarbij was de inzet van vliegtuigen voor observaties belangrijk. Die mogen nu blijven vliegen, maar er zullen geen boten meer varen die drenkelingen kunnen oppikken. 

Na het wegpesten van zo goed als alle reddingsngo’s is deze beslissing een nieuw dieptepunt in het Europese migratiebeleid op de Middellandse zee.

De Europese lidstaten bleken wel bereid tot een akkoord om de steun aan de Libische kustwacht verder te zetten. 11.11.11 en Vluchtelingenwerk Vlaanderen wijzen er nogmaals op dat de mensen die worden opgepikt door de Libische kustwacht worden blootgesteld aan vreselijke mensenrechtenschendingen. Eind vorige week nog uitte de VN Mensenrechtencommissie scherpe kritiek op het Europese beleid. Ze riep de EU op om de ngo’s niet te belemmeren in hun humanitaire werk op zee en de steun aan de Libische kustwacht te herzien.

11.11.11 en Vluchtelingenwerk veroordelen het gebrek aan EU-solidariteit bij de opvang van mensen die toekomen. De hervorming van het Europese Dublin-systeem met daarin voorstellen rond een eerlijke spreiding van vluchtelingen over heel Europa, zit al maanden muurvast.

Daarom sloot Italië al eerder zijn havens voor mensen op de vlucht,  een beslissing die de 3 ngo’s ten stelligste afkeuren.     

11.11.11 en Vluchtelingenwerk roepen België op om

  • verzet aan te tekenen tegen de beslissing  om de inzet van schepen op te schorten. Het redden van mensenlevens is een internationale plicht en mag geen onderdeel zijn van een  politiek steekspel. 
  • een constructieve houding in de hervorming van het Europese asielsysteem aan te nemen. Op kortere termijn vragen we België mee aan de kar te trekken van een ontschepings- en verdelingsmechanisme met lidstaten die wel bereid zijn hun internationale verplichtingen na te komen. Dat moet toelaten dat mensen die gered worden op zee, kunnen aanmeren en verdeeld worden over Europese lidstaten.
  • de operationele steun aan de Libische kustwacht op te schorten tot er garanties zijn over de veiligheid van migranten in Libië.

Drie jaar EU-Turkije deal: een gelukkige verjaardag?

Open brief en verkiezingsvoorstellen

 

Samen met OXFAM Solidarité/Solidariteit, Caritas International Belgique, Médecins du Monde Belgique, 11.11.11, CNCD/11.11.11, CIRÉ-Coordination et initiatives pour réfugiés et étrangers, Beweging.net en 25 andere Europese organisaties ondertekende Vluchtelingenwerk Vlaanderen een open brief (klik hier) aan de Europese leiders waarin we oproepen de EU-Turkije deal stop te zetten. We zijn ervan overtuigd dat de EU over de middelen en capaciteiten beschikt om op een menselijke manier tegemoet te komen aan de noden van iedereen die asiel wil aanvragen op Europese bodem.

 

Drie jaar geleden, op 18 maart 2016, sloot de EU een deal met de Turkse president Erdogan, de zogenaamde EU-Turkije deal. Daarmee kwamen de regeringen overeen dat mensen die zonder reisdocumenten via Turkije in Griekenland toekomen en geen asiel aanvragen, en mensen van wie de asielaanvraag niet ontvankelijk wordt verklaard, naar Turkije kunnen worden teruggestuurd. Daarnaast zou de EU, voor elke Syriër die op deze manier wordt terugstuurd, een Syrische vluchteling die in Turkije verblijft naar Europa uitnodigen. Zo wilden de Europese leiders mensen op de vlucht doen inzien dat het zinloos is een oversteek naar Europa te wagen, en dat ze beter in Turkije blijven.

Na een jaar was het al overduidelijk dat Turkije geen veilig land is voor vluchtelingen: het land stuurt op grote schaal mensen terug die het geweld in Syrië trachten te ontvluchten. Vluchtelingen en asielzoekers worden er ook in slechte omstandigheden opgevangen en hebben nauwelijks toegang tot werk, onderwijs en gezondheidszorg.

Toch werd de EU-Turkije deal een blauwdruk voor een beleid dat de 'opvang in de regio' zou uitbesteden aan landen buiten de Europese Unie. België investeerde begin december 2018 nog een extra 2 miljoen euro in het EU Trust Fund for Africa. Dit noodfonds, dat eind 2015 in volle 'vluchtelingencrisis' werd gelanceerd, kreeg hoe langer hoe meer een structureel karakter. 85% van het ondertussen meer dan 4 miljard euro bedragende fonds, komt uit de Europese budgetten voor ontwikkelingshulp, berichtte 11.11.11 in januari 2019, en uitermate zorgwekkend is de steun aan de Libische kustwacht. Die onderschept vluchtelingen op de Middellandse Zee om hen terug te voeren naar de beruchte Libische vluchtelingenkampen, waar ze terechtkomen in een vicieuze cyclus van arbitraire detentie, misbruik en uitbuiting. Daarnaast werd vorige week het politiegeweld bij de illegale pushbacks aan de Kroatische grens, eveneens mogelijk met Europese steun, aangekaart in een onthullend rapport van Amnesty. Ondanks deze afschuwelijke praktijken aan haar grenzen blijft de Europese Unie aanzienlijke middelen toekennen aan Kroatië om infrastructuur voor grensbeveiliging te ontwikkelen, waardoor er geen veilige mogelijkheid bestaat om voet aan grond te krijgen in de EU en de situatie in de vluchtelingenkampen in Bosnië en Herzegovina verergert.

Ook in onze verkiezingsvoorstellen pleiten we voor meer legale en veilige toegangswegen tot Europa en België. Dat kan met humanitaire visa waarbij duidelijke en transparante regels gehanteerd worden. We vragen om in te zetten op een structureel hervestigingsbeleid met hoge jaarlijkse quota, een versoepeling van de procedure en criteria voor gezinshereniging voor mensen met een beschermingsstatus, en het afschaffen van terugname-akkoorden met landen die mensenrechten schenden.

Klik hier voor onze volledige voorstellen voor de Vlaamse, federale en Europese verkiezingen en stem met ons voor een echt asielbeleid dat mensen voorop zet.