Persbericht: Asielbeleid bereikt triest dieptepunt > De laatste beleidsnota van staatssecretaris Theo Francken

Gisteren werd de nieuwe beleidsnota asiel en migratie gepubliceerd. Met de voorstellen van die nota bereikt ons asielbeleid een triest dieptepunt. 'Ongeacht de nood (nog nooit waren zoveel mensen op de vlucht), wil ons land minder mensen toegang geven tot België. Asielzoekers worden geweerd. Kunnen we überhaupt nog spreken van een Belgisch asielbeleid?  Gaat dit ons mensenlevens kosten?  En dat terwijl er alternatieven zijn waarmee een regering het tij kan keren', zegt Charlotte Vandycke, directeur van Vluchtelingenwerk Vlaanderen.

De staatssecretaris wil naar een Europees model waarbij mensen die ‘illegaal’ Europa en ons land binnen komen geen asiel meer mogen aanvragen. 'En dat terwijl de mogelijkheden om legaal ons land binnen te komen, zoals met hervestiging, afgebouwd worden. Dat kan en moet anders,' zegt Charlotte Vandycke.

AFBOUWEN LEGALE MANIEREN OM IN BELGIË BESCHERMING TE ZOEKEN

Onze regering kent de noden en koos er toch voor om het hervestigingsprogramma op te schorten omdat er geen plaats was in de opvang. 'Ze koos zelf voor de afbouw van het aantal opvangplaatsen zonder rekening te houden met toenemende en afnemende asielaanvragen en hervestigingsnoden. Als ons land flexibele quota vooropstelt die gespreid kunnen worden over meerdere jaren dan kan alles beter gepland worden, ook de opvang. Gecombineerd met een flexibel opvangnetwerk dat een grote en lage instroom aankan, komen we niet in situaties waarin broodnodige hervestigingsprogramma’s worden opgeschort', zegt Charlotte Vandycke.

WAT MET GEZINSHERENIGING EN HUMANITAIRE VISA?

Hervestiging is niet de enige legale manier om in België te geraken voor bescherming. Gezinshereniging en een consequent beleid voor humanitaire visa zijn ook opties.
'Toch besteedt de staatssecretaris in zijn beleidsnota nauwelijks aandacht aan gezinshereniging en humanitaire visa. Nochtans is het recht op een gezinsleven een universeel mensenrecht. En benadrukte UNHCR, de vluchtelingenorganisatie van de VN, meermaals dat gezinshereniging de integratie bevordert. Een gemiste kans?', zegt Charlotte Vandycke.

DE HARDE AANPAK VAN 'TRANSITMIGRANTEN'

De aanpak voor de zogenoemde ‘transitmigranten’ krijgt veel aandacht in de beleidsnota. Speciaal voor deze groep zal de staatssecretaris inzetten op een bijkomende uitbouw van de gesloten centra. ‘Deze mensen worden hard aangepakt zonder de oorzaak aan te pakken: Dublin. Heel wat onder hen durven geen asiel aan te vragen omdat ze al geregistreerd zijn in bv. Griekenland of Italië. Als ze dan hier asiel aanvragen dan kan ons land hen in het kader van de Dublin-regeling terugsturen naar bv. Griekenland. Daar is de situatie voor asielzoekers schrijnend en mensonwaardig. Ons land kan binnen de Dublin-procedure ervoor kiezen om de asielaanvragen zelf te behandelen. Uit de beleidsnota blijkt dat ons land dat helemaal niet van plan is. Integendeel, het kiest voor opsluiten, ontraden en onderdrukking,' zegt Charlotte Vandycke.   

AANPAK TRANSITMIGRANTEN KAN ANDERS, MENSELIJKER EN EFFICIËNTER TER
PREVENTIE EN VERVOLGING VAN MENSENSMOKKELAARS

Vluchtelingenwerk pleit dan ook voor een andere aanpak. ‘We pleiten voor een open onthaal- en oriëntatiebeleid waarmee permanent in de basisnoden en in juridische informatie wordt voorzien. Zo een beleid brengt ook voordelen mee voor de overheid : ze verwerft kennis over wie de migranten in kwestie zijn, wat hun beweegredenen zijn en welke (Europese) mechanismen daar achter zitten. Ze kan kennis vergaren over de werkwijze van de smokkelaars en de informatie die zij aan de migranten verstrekken', zegt Charlotte Vandycke.

'Die kennis is cruciaal in de preventie en vervolging van mensensmokkelaars. Met die aanpak kan de regering ook  een veiligheidsgevoel en rust creëren in de buurten waar migranten nu op straat verblijven. Ze kan werken met goed geïnformeerde asielzoekers en migranten die hun rechten en plichten begrijpen en met kennis van zaken beslissingen kunnen, en zo nodeloze procedures voorkomen’, zegt Charlotte Vandycke.

KAN EEN VOLGENDE REGERING HET TIJ KEREN?

Na vijf jaar regering Michel I is de bescherming van mensen op de vlucht tot een minimum herleid. 'We hopen op een ommezwaai bij de volgende regering. We vragen een regering die mensen weer voorop stelt in haar beleid. Zo’n beleid start met concrete engagementen voor veilige en legale toegangswegen naar ons land. Het voorziet een snelle én kwalitatieve asielprocedure, en realiseert terugkeer door te investeren in de menswaardige en goedkopere piste van de vrijwillige boven gedwongen terugkeer', zegt Charlotte Vandycke.

Detentie figureert in het Belgische beleid van de toekomst als uitzonderlijke en uiterste maatregel, die sowieso nooit wordt gebruikt voor (gezinnen met) kinderen. 'Dit kan, wanneer echte alternatieven voor detentie worden voorzien. Het is een beleid dat asielzoekers en vluchtelingen helpt om vlot te integreren in de Belgische samenleving ofwel een ‘rugzak’ biedt om de terugkeer naar hun land van herkomst duurzaam te maken', zegt Charlotte Vandycke.

'Deze uittredende regering laat heel wat werk op de plank liggen, voor België kan spreken van een echt rechtvaardig beleid dat "zacht is voor de kwetsbaren". Meer ambitie en meer concrete engagementen van ons land zijn nodig, op Europees en op Belgisch vlak. Een duidelijke opdracht voor de volgende regering', besluit Charlotte Vandycke.

INFO VOOR DE PERS

Voor meer info en een interview met directeur Charlotte Vandycke, neem contact op met de persverantwoordelijke:
Eef Heylighen – 0473 88 65 97 – eef@vluchtelingenwerk.be