Tsjetsjenië was jarenlang het centrum van conflict tussen Tsjetsjeense rebellen en Russische militairen. Vrijheid was er onbekend, alles werd gecontroleerd door strenge regimes. Zo was het een tijdje verboden om muziek te beluisteren. De muziekschool waar Petimat les volgde werd dan ook gesloten.
Haar vader werkt op dat moment als journalist, hij schiet tal van beelden die onomwonden beide partijen in het conflict weergeven. Zijn kritische kijk wordt niet geapprecieerd door de Russen. Er wordt een opsporingsbevel verspreid. Petimats vader besluit daarop te vluchten met zijn familie. Petimat kan niet mee. In de vluchtauto is geen plaats voor haar. Ze blijft bij haar oma in Tsjetsjenië, gescheiden van haar familie.
Na aankomst in ons land probeert Petimats familie haar naar België te halen. Na een jaar is het eindelijk zover: vermomd als dochter van een Tsjetsjeense kennis die naar België reist, kan Petimat eindelijk haar familie vervoegen. Een gelukkig en emotioneel weerzien volgt. Negen jaar later hebben Petimat en haar familie hier een nieuw leven opgebouwd. Petimat loopt school, volgt daarnaast een cursus modeconsulent, gaat weer naar de muziekschool, zingt en speelt piano.