Vluchtelingenwerk vindt dat mensen die op de vlucht zijn voor een oorlog, moeten kunnen rekenen op de gastvrijheid en bescherming van een ander land, zodat ze er een veilig onderkomen vinden. Ze moeten de kans krijgen om daar in veiligheid en vrijheid een bestaan op te bouwen, tot een terugkeer mogelijk is of - als het conflict te lang aansleept - voorgoed. Dit houdt in dat ze er legaal mogen verblijven, in hun levensonderhoud kunnen voorzien, hun kinderen naar school kunnen sturen, de nodige medische zorgen krijgen, … .
Ons land kan natuurlijk niet alle vluchtelingen ter wereld helpen die moeten vluchten voor oorlog en conflict. Die verantwoordelijkheid moet gedragen worden door alle landen samen. We moeten wel ons deel van de verantwoordelijkheid opnemen. Voor Vluchtelingenwerk betekent dit concreet voor ons land:
-
Oorlogsvluchtelingen die uit eigen beweging naar Europa komen, bescherming bieden. Er voor zorgen dat ze legaal mogen verblijven en over volwaardige rechten en plichten beschikken. De voorbije jaren doken heel wat Afghanen, Irakezen, Tsjetsjenen, Congolezen, Somaliërs,... in ons land op. Deze mensen moeten via de asielprocedure snel bescherming krijgen.
-
Steun verlenen aan landen die plots geconfronteerd worden met een grote toestroom van oorlogsvluchtelingen. Denken we maar aan landen als Kenia (vluchtelingen uit Somalië en Soedan), Tanzania (uit Congo, Burundi en Rwanda), Iran (uit Afghanistan en Irak) of Congo (heel veel interne vluchtelingen). Het VN-agentschap voor de vluchtelingen, UNHCR, en niet-gouvernementele organisaties moeten van ons land voldoende steun krijgen, omdat zij meestal de belangrijkste hulpverleners zijn bij grote vluchtelingencrisissen.
-
Onze solidariteit tonen met deze landen en er de meest kwetsbare vluchtelingen steunen, door actief vluchtelingen naar hier te halen. Concreet betekent deze "hervestiging" dat België ter plaatse vluchtelingen selecteert en hen uitnodigt om naar ons land te komen. Alle Europese landen zouden dit meer moeten doen.
-
Er voor zorgen dat de grenzen van de Europese Unie en van ons land niet zodanig afgeschermd worden dat zelfs vluchtelingen niet meer binnen raken. Grenscontroles moeten zodanig georganiseerd zijn dat vluchtelingen die echt bescherming nodig hebben, die bescherming blijven krijgen.
Gezien onze rijkdom en het belang dat we terecht hechten aan mensenrechten, niet alleen in eigen land, kunnen België en Europa op elk van die punten meer doen.
