Archief persberichten

In de dwarrelende sneeuw vroeg een brede coalitie van middenveld- en mensenrechtenorganisaties deze voormiddag aandacht voor de asielzoekers die deze winter zullen moeten overleven in de vrieskou. De crisis in de opvang voor asielzoekers sleept nu al drie jaar aan en zette al 10.000 mensen op zoek naar bescherming op straat. ‘We roepen dan ook iedereen op deze mensen niet te vergeten. Aan de politici, en zeker aan de onderhandelaars, vragen we niet te wachten tot het echt sneeuwt maar dringend oplossingen uit te werken voor de opvangcrisis,’ zegt Els Keytsman, directeur van Vluchtelingenwerk Vlaanderen.

De afgelopen jaren belandden al meer dan 10.000 mannen, vrouwen en kinderen op straat zonder begeleiding. ‘Dat is gewoon onmenselijk voor de mensen die in hun thuisland vaak bedreigd werden, een gevaarlijke vlucht achter de rug hebben, en voor een vermoeiende asielprocedure staan,’ zegt Keytsman.

Ons land kijkt echter de andere kant op terwijl oplossingen dringend nodig zijn. Wij geloven dat oftewel een spreidingsbeleid oftewel noodopvang soelaas kan bieden. ‘Het eerlijk spreiden van asielzoekers die al lang in het opvangnetwerk verblijven over gemeenten kan een snelle oplossing zijn. Zo komt er vrij vlug plaats vrij voor asielzoekers die pas aankomen. En kan het opvangnetwerk recupereren van de oververzadiging,’ zegt Keytsman. Tot nog toe ontbrak het echter aan politieke wil om deze noodoplossing uit te voeren.

Ondertussen worden er bijna dagelijks asielzoekers, ook kinderen, op straat gezet. Zonder begeleiding, fatsoenlijke maaltijden, zekerheid,… kortom ze worden aan hun lot overgelaten. ‘Onaanvaardbaar,’ zegt Keytsman. ‘Als de regering een spreidingsbeleid blijft weigeren, dan kan ze de humanitaire crisis enkel nog afwenden met het snel openen van noodopvangplaatsen, met kwaliteitsvolle sociale en juridische begeleiding.’

Perscontact: Eef Heylighen – persmedewerker Vluchtelingenwerk – 0473 88 65 97

tags:  opvang  opvangcrisis  

Een ruime meerderheid keurde deze middag een wijziging van de Opvangwet goed in de Commissie Volksgezondheid van de Kamer. Daarmee beweren de parlementsleden dat ze de crisis in de opvang van asielzoekers oplossen. Deze crisis duurt nu al drie jaar en zette al meer dan 10.000 asielzoekers zonder begeleiding op straat. ‘Maar de nieuwe wet biedt geen oplossingen. Integendeel, door deze wetswijziging worden er nog meer asielzoekers op straat gezet zonder opvang en begeleiding. Een schending van hun mensenrechten dus,’ zegt Els Keytsman directeur van Vluchtelingenwerk Vlaanderen.

De nadruk die vroeger lag op materiële hulp en begeleiding lijkt nu te komen liggen op een beleid van uitsluiting. De nieuwe wet schrapt het recht op opvang en begeleiding voor een aantal categorieën van asielzoekers.

De opvang voor asielzoekers wordt beperkt tot de behandeling van de eerste asielaanvraag. ‘Opvang tijdens de tweede asielaanvraag wordt enkel mogelijk indien de aanvraag eerst in aanmerking wordt genomen. Ook asielzoekers in beroepsprocedure bij de Raad van State (*) worden uitgesloten van de opvang en begeleiding. Het uitsluiten van deze categorieën van asielzoekers ontneemt hen hun recht op een menswaardige opvang,’ zegt Keytsman.

Het uitsluiten van de categorie van asielzoekers in procedure bij de Raad van State zal bovendien slechts een beperkte impact hebben op het opvangnetwerk. De personen in de procedure bij de Raad van State maken nog slechts ongeveer één procent uit van het totale aantal begunstigden van de opvang.

‘Het schrappen van opvang vanaf de tweede asielaanvraag zorgt er ook voor dat mensen die echt nood hebben aan onze bescherming voor een tijd op straat belanden. In 2010 werd immers 58% van de tweede en meerdere asielaanvragen overgemaakt aan het Commissariaat-generaal voor de Vluchtelingen en Staatlozen. Wat betekent dat die aanvragen wel degelijk gegrond zouden kunnen zijn,’ zegt Keytsman.

‘Geen opvang betekent ook geen enkele begeleiding. De overheid verliest deze mensen dus volledig uit het oog. Hoe willen de parlementsleden dan dat deze asielzoekers een eventuele afwijzing van hun asielaanvraag aanvaarden en werken aan hun terugkeer?’ besluit Keytsman.

(*) De Raad van State gaat niet in op het verhaal van de asielzoeker maar gaat enkel na of hun asielprocedure volgens de wet gebeurd is. Dit is de laatste kans voor asielzoekers om hun zaak te laten heropenen en zo eventueel nog bescherming te kunnen krijgen in ons land. Weinig asielzoekers slagen er in hun zaak door de Raad van State te laten onderzoeken.

Perscontact: Persmedewerker Vluchtelingenwerk Eef Heylighen – 0473 88 65 97

tags:  asiel  opvangwet  opvangcrisis  

Crisis opvang asielzoekers kent nieuw dieptepunt
Vandaag zette Fedasil (het Federaal Agentschap voor asielzoekers) voor de 10.000ste keer een net aangekomen asielzoeker op straat. Na drie jaar opvangcrisis is het daarmee duidelijk dat de regering er niet in slaagt asielzoekers te beschermen. Elementaire basisrechten als opvang en begeleiding waar ze als mens en bij wet recht op hebben, worden elke dag flagrant geschonden. ‘Zonder noodmaatregelen stevenen we regelrecht af op een humanitaire crisis’ zegt Els Keytsman, directeur Vluchtelingenwerk Vlaanderen. Daarom trekken 21 middenveldorganisaties, verenigingen en vakbonden aan de alarmbel.

Vandaag bereikte de opvangcrisis die al drie jaar woedt in ons land een nieuw dieptepunt: Fedasil deelt voor de 10.000ste keer een document “niet-toewijzing” uit aan een pas aangekomen asielzoeker. ‘Dit betekent dat er geen plaats is in het opvangnetwerk waardoor heel wat mannen, vrouwen en kinderen op straat terecht komen zonder begeleiding. Dat is gewoon onmenselijk voor de mensen die in hun thuisland vaak bedreigd werden, een gevaarlijke vlucht achter de rug hebben, en voor een vermoeiende asielprocedure staan,’ zegt Keytsman.

De regering kijkt de andere kant op terwijl oplossingen dringend nodig zijn. ‘Het eerlijk spreiden van asielzoekers die al lang in het opvangnetwerk verblijven over gemeenten kan een snelle oplossing zijn. Zo komt er vrij vlug plaats vrij voor asielzoekers die pas aankomen. En kan het opvangnetwerk recupereren van de oververzadiging,’ zegt Keytsman. De federale regering blijft deze noodoplossing afwijzen, ook al vroeg onlangs ook de Brusselse regering erom.

Ondertussen worden er bijna dagelijks asielzoekers, ook kinderen, op straat gezet. Zonder begeleiding, fatsoenlijke maaltijden, zekerheid,… kortom ze worden aan hun lot overgelaten. ‘Onaanvaardbaar,’ zegt Keytsman. ‘Als de regering een spreidingsbeleid blijft weigeren, dan kan ze de humanitaire crisis enkel nog afwenden met volgende noodmaatregelen.’

• Snel openen van nieuwe noodopvangplaatsen, met kwaliteitsvolle sociale en juridische begeleiding en
• een mechanisme om de asielinstanties op flexibele wijze te versterken. Dit om snel extra personeel aan te werven zodat de achterstand in de behandeling van de asielaanvragen wordt weggewerkt. Zo kunnen meer mensen sneller de opvang verlaten.

Daarbij mogen we de vele asielzoekers die nog steeds op straat leven niet vergeten. Het is belangrijk dat de mensen die van Fedasil geen opvangplaats kregen (een ‘niet-toewijzing’) wel in het opvangnetwerk worden opgenomen. Want vandaag beschouwt Fedasil deze mensen niet langer als doelpubliek, en kunnen ze nooit meer terecht in een opvangcentrum. Zij kunnen in theorie met hun niet-toewijzing naar een OCMW maar daar worden ze bijna altijd geweigerd, waarna ze op straat belanden.

Door deze mensen toch op te vangen, vermijden we dat ze naar de arbeidsrechtbank moeten. Die legt dan dwangsommen op voor elke dag dat een asielzoeker op straat moet leven. Asielzoekers hebben nood aan opvang en begeleiding, niet aan dwangsommen.

Perscontact: Eef Heylighen (persmedewerker Vluchtelingenwerk) – 0473 88 65 97

tags:  opvang  opvangcrisis  Fedasil  

Vandaag verschenen de Antwerpse magistraten in een hoorzitting voor de commissies Justitie, Binnenlandse en Sociale Zaken voor hun kritiek op ons asiel- en migratiebeleid. Vluchtelingenwerk betreurt het eenzijdig beeld dat daar geschetst werd van asielzoekers en vluchtelingen. ‘Misbruik van het asielbeleid moet aangepakt worden. Een veralgemening van dit misbruik is misplaatst. Er zijn heel wat asielzoekers die effectief vervolging en geweld ontvluchten en nood hebben aan bescherming,’ zegt Els Keytsman, directeur van Vluchtelingenwerk Vlaanderen. ‘En het bovendien nog erg goed doen in onze samenleving.’

Het klopt dat wanneer asielzoekers erkend worden als vluchteling ze vaak hun leven in België moeten starten als OCMW-cliënt. Dit betekent niet dat ze dan misbruik maken van deze dienst of geen bijdrage kunnen leveren aan onze maatschappij: ‘Je kan de sociale zekerheidssteun aan vluchtelingen zien als een investering in talent. Veel vluchtelingen zijn net heel ondernemende mensen met competenties, beroepservaring en vaak ook diploma’s. Deze mensen moesten thuis alles achterlaten waarna een gevaarlijke vlucht volgde en een lange asielprocedure. Ze hebben dan ook nood aan een duwtje in de rug,’ zegt Keytsman.

Het klopt dat ons asielbeleid lijdt onder het gebrek aan een duidelijk migratiebeleid. ‘Ook Vluchtelingenwerk vindt al lang dat er nood is aan een duidelijk beleid maar het kan niet dat daardoor nu alle asielzoekers over dezelfde kam worden geschoren. Een goed beleid moet gestoeld zijn op een evenwichtige analyse en niet enkel op een paar slechte voorbeelden,’ besluit Keytsman.

Dergelijke debatten moeten niet worden afgehaspeld naar aanleiding van een eenzijdige speech in één commissiezitting. Wij vragen een grondig maatschappelijk en politiek debat gevoed door inzichten van mensen op het terrein en experten in het thema. De Commissie Advies voor Vreemdelingen, voorzien in de Vreemdelingenwet, is hiervoor het juiste forum.

Perscontact: Eef Heylighen 0473 88 65 97

tags:  asiel  asielprocedure  

21 verenigingen en vakbonden eisen onmiddellijke noodmaatregelen regering
Vandaag werden 77 asielzoekers de straat op gestuurd bij aankomst in ons land. Dit gebeurt de laatste tijd bijna dagelijks. De opvangcrisis escaleert en met de winter in zicht stevenen we opnieuw af op een humanitaire crisis. Vluchtelingenwerk Vlaanderen en onze Franstalige zusterorganisatie Ciré dringen er, samen met verenigingen en vakbonden, op aan dat de regering van lopende zaken hiervan de ernst inziet. En niet langer de verantwoordelijkheid voor zich uit schuift maar nu reageert en maatregelen neemt.

De opvangcrisis sleept nu al drie jaar aan en zette al meer dan 9000 mannen, vrouwen en kinderen op straat. Zonder begeleiding in de asielprocedure, zonder fatsoenlijke maaltijden, zonder medische zorgen,… Deze situatie is onaanvaardbaar en onmenselijk.

Vluchtelingenwerk en Ciré vragen dan ook al een tijdje om snel werk te maken van een spreidingsplan dat gericht is op asielzoekers die al lang in de opvang verblijven en in een asielprocedure zitten. Door deze asielzoekers te spreiden over de gemeenten kan er snel plaats vrijgemaakt worden in de opvang voor net aangekomen asielzoekers. Wij zien dat als een éénmalige noodoperatie. In het huidige politieke klimaat blijkt de regering hier niet voor te willen kiezen.

Toch kan het niet meer dat er mannen, vrouwen en kinderen die bij wet en als mens recht hebben op opvang in ons land op straat belanden. Daarom stellen de 21 organisaties volgende noodmaatregelen voor:

• Het snel openen van nieuwe noodopvangplaatsen met kwaliteitsvolle sociale en juridische begeleiding en

• het regelmatig evalueren van de versterking van de asielinstanties. Indien deze versterking onvoldoende zou blijken moeten de instanties meer middelen krijgen. Dit om op een flexibele manier extra personeel aan te werven zodat de achterstand in de behandeling van de dossiers wordt weggewerkt. Zo kunnen mensen sneller de opvang verlaten.

Daarbij mogen we niet uit het oog verliezen dat er al heel wat asielzoekers op straat leven. Het is dan ook belangrijk dat de mensen die geen opvang kregen (een ‘niet-toewijzing’) wel in het opvangnetwerk worden opgenomen. Zij kunnen in principe met hun niet-toewijzing naar het OCMW maar daar worden ze geweigerd waarna ze op straat belanden. Door deze mensen toch op te vangen kunnen we vermijden dat ze naar de arbeidsrechtbank moeten die dan dwangsommen oplegt voor elke dag dat een asielzoeker niet wordt opgevangen. Asielzoekers hebben nood aan opvang en begeleiding, niet aan dwangsommen.

Vluchtelingenwerk Vlaanderen, CIRÉ, 11.11.11, Dokters van de Wereld – Médecins du Monde, ACW - koepel van christelijke werknemersorganisaties, ABVV – FGTB, Socialistische Dienst van Socialistische Solidariteit, Aide aux Personnes Déplacées, Welzijnszorg vzw, Point d'Appui asbl, Caritas International, deMens.nu - Unie Vrijzinnige Verenigingen vzw, Convivial, Mouvement Ouvrier Chrétien (MOC), CAW De Terp, SETCA – BBTK, Protestants Sociaal Centrum (Brussel), Jesuit Refugee Service-Belgium, CAW Archipel, Présence et Action Culturelle, Kerkwerk Multicultureel Samenwerken

Perscontact: Eef Heylighen (persmedewerker Vluchtelingenwerk) – 0473 88 65 97

tags:  opvang  opvangcrisis  asiel  

   het persbericht als pdf    Delen