Europese Commissie stelt wijzigingen voor aan Dublinverordening en Opvang- en Eurodacrichtlijn
Op 3 december publiceerde de Europese Commissie een aantal voorstellen tot wijzigingen van 3 belangrijke instrumenten in het Europese asielrecht:
de Dublinverordening: bepaalt welke lidstaat verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielaanvraag
de Opvangrichtlijn: bepaalt de minimumnormen waaraan de opvang van asielzoekers moet voldoen
de Eurodacrichtlijn: voert een database met vingerafdrukken in ter ondersteuning van de Dublinverordening.
De voorstellen tot wijziging zijn erg uiteenlopend. Voorbeelden voor de Dublinverordening:
Invoeren van betere termijnen
Verduidelijken van de garanties op het recht op beroep
De mogelijkheid om in bepaalde gevallen de Dublintransfers op te schorten.
ECRE, the European Council on Refugees and Exiles noemt de amendementen voor de Dublinverordeing een ‘goed begin’ maar is tegelijk ontgoocheld. Reden is dat de kern van het probleem – met name het principe dat een asielzoeker asiel moet aanvragen in het land waarlangs hij de Europese Unie is binnengekomen – ongewijzigd blijft.
Voorbeelden voor de Opvangrichtlijn
Niet-begeleide minderjarigen mogen nooit worden opgesloten
Recht op werk voor asielzoekers vanaf 6 maanden na de asielaanvraag
Let wel! Het gaat hier enkel om voorstellen tot wijzigingen. Deze worden pas definitief nadat de Europese Raad van ministers en het Europese Parlement ze heeft goedgekeurd. Zoiets kan zeker 2 jaar duren.
De voorstellen tot wijziging zijn erg uiteenlopend. Voorbeelden voor de Dublinverordening: