Persberichten

Goed nieuws volgens Vluchtelingenwerk

Staatssecretaris de Block kondigde vandaag aan dat deze maand 31 Burundese vluchtelingen zullen aankomen in België. Ons land kiest hiermee opnieuw voor resettlement. Dat is het uitnodigen van vluchtelingen die een veilig onderkomen zochten in hun eigen regio maar daar niet voldoende beschermd worden. De Burundese vluchtelingen wonen in vluchtelingenkampen in Tanzania. ‘Vluchtelingenwerk Vlaanderen is erg blij dat staatssecretaris De Block opnieuw kiest voor resettlement,’ zegt Els Keytsman van Vluchtelingenwerk. ‘We hopen dat ons land vanaf nu jaarlijks een aantal vluchtelingen uitnodigt en dus “resettlement” opneemt in de wet.’

België nodigde in het verleden al vluchtelingen uit. In 2009 ging het om 47 Iraakse en Palestijnse vluchtelingen uit Syrië, Jordanië en een kamp aan de grens tussen Syrië en Irak. En in 2011 over 26 Eritreeërs uit een kamp aan de Libisch-Tunesische grens. De regering kondigde vorig jaar aan dat België vanaf nu elk jaar vluchtelingen zal uitnodigen. Om dit waar te maken zal resettlement verankerd moeten worden in de wet.

De 31 Burundese vluchtelingen die deze maand aankomen maken deel uit van een groep van 100 vluchtelingen die ons land dit jaar uitnodigt. In het najaar zullen nog Congolese vluchtelingen uit vluchtelingenkampen in Burundi naar ons land komen. Sommige onder hen wonen al heel hun leven in deze kampen. Waar ze geen normaal leven kunnen opbouwen. Zo mogen de Burundese vluchtelingen in Tanzania hun vluchtelingenkamp niet uit en kunnen ze er niet legaal werken. Ze kunnen ook niet terug naar Burundi omdat het er voor hen niet veilig is. Om een toekomst op te kunnen bouwen is resettlement voor hen de enige optie.

Perscontact: Eef Heylighen – 0473 88 65 97

foto: UNHCR / H. Caux

tags:  resettlement  

   

Vluchtelingenwerk Vlaanderen is op zoek naar concrete 'gastvrije' initiatieven die asielzoekers en vluchtelingen het gevoel geven hier welkom te zijn. Gastvrije initiatieven kunnen verenigingen, scholen, gemeentebesturen, bedrijven, ... zijn die iets gastvrij doen voor asielzoekers en vluchtelingen. De initiatieven mogen zich inschrijven op www.gastvrijegemeente.be en maken zo kans op een geldprijs en een award. Deze wedstrijd is een vervolg op de campagne ‘Gastvrije Gemeente’, die de vluchtelingenorganisatie in 2012 lanceerde.

Op www.gastvrijegemeente.be lieten vorig jaar ongeveer 5000 Vlamingen en Brusselaars weten dat ze willen wonen in een gastvrije gemeente. Dat is een gemeente waar asielzoekers en vluchtelingen een warm onthaal krijgen, wegwijs gemaakt worden en kansen krijgen. Maar in een gastvrije gemeente nemen ook de inwoners, bedrijven, scholen en verenigingen zelf initiatieven om asielzoekers en vluchtelingen in de lokale gemeenschap op te nemen.

Die initiatieven wil Vluchtelingenwerk Vlaanderen vanaf 28 mei in de kijker zetten. Het gaat om acties die bijdragen tot de bescherming, opvang of integratie van asielzoekers en vluchtelingen in Vlaanderen en Brussel. De meest gastvrije initiatieven beloont de vluchtelingenorganisatie met een geldprijs en de Gastvrije Award, die later op het jaar uitgereikt wordt tijdens een groots evenement.

Kleine en grote initiatieven
Welke initiatieven komen in aanmerking? Dat kan van alles zijn: een soep- of fruitbedeling, een praatgroep om Nederlands te leren, een naaisalon, samen wandelen, een bezoek met de vereniging aan een asielcentrum, vluchtelingen uitnodigen om deel te nemen aan activiteiten in de gemeente ... Van kleine, sympathieke acties tot structurele maatregelen, ze zijn allemaal van tel. Originaliteit is geen criterium en iedereen kan deelnemen: individuen, scholen, bedrijven, verenigingen en gemeentebesturen.

Nominaties
Deelnemers sturen hun initiatief of dat van iemand anders in via www.gastvrijegemeente.be. Op het einde van het jaar maken de meest gastvrije initiatieven kans op 1000 euro ‘Gastvrije Award’. Initiatieven indienen kan tot 25 september.

Wie is Vluchtelingenwerk Vlaanderen?
Vluchtelingenwerk zet zich in voor asielzoekers en vluchtelingen. We doen dit niet alleen maar met vijftig lidorganisaties en heel wat enthousiaste vrijwilligers. Samen verhogen we de druk op het beleid en sensibiliseren we het ruime publiek. We coördineren ook een eigen opvangnetwerk en zijn actief rond integratie. We ondersteunen iedereen die asielzoekers en vluchtelingen bijstaat. En werken rond terugkeer wanneer nodig.

MEER INFO

Eef Heylighen (Persmedewerker Vluchtelingenwerk): 0473 88 65 97
Mogelijkheid tot interviews met gastvrije initiatieven. Vluchtelingenwerk kan u de contactgegevens bezorgen.

tags:  vluchtelingenwerk  campagne  integratie  

   

Op 15 mei 2013 verscheen een Koninklijk Besluit met een nieuwe lijst van ‘veilige herkomstlanden’. Tot onze verbazing werden de zeven landen (Balkanlanden en India) die vorig jaar op de lijst stonden gewoon overgenomen van de vorige lijst. Asielzoekers die uit landen van op de lijst komen zien hun fundamentele rechten niet gegarandeerd worden. Vluchtelingenwerk Vlaanderen, CIRÉ, Liga voor Mensenrechten, Ligue des droits de l’Homme en Association pour le droit des étrangers, herhalen daarom hun bezwaar tegen zo’n lijst.

De lijst ‘veilige herkomstlanden’ bevat zeven landen: Albanië, Bosnië, India, Kosovo, Macedonië, Montenegro en Servië. De toepassing van deze lijst roept vragen op over de kwaliteit van de asielprocedure en over het risico om mensen uit te sluiten van de bescherming die zij nodig hebben.

Want de gevolgen van zo’n lijst zijn zwaar voor asielzoekers: de bewijslast wordt zwaarder voor hen, de behandeling van de aanvraag wordt versneld, in principe 15 dagen, het recht om in beroep te gaan is beperkt en ze kunnen zelfs het land uitgezet worden terwijl hun beroep nog loopt. En als het Commissariaat-generaal voor de Vluchtelingen en de Staatlozen beslist om hun aanvraag niet in overweging te nemen dan verliezen ze hun recht op gewone opvang. Terwijl andere asielzoekers langer in de asielopvang mogen blijven ook tijdens de beroepsprocedure.

Naast de problemen met de procedure, is ook de keuze van de landen betwistbaar. Sommige asielzoekers uit de ‘veilige herkomstlanden’ maken deel uit van etnische minderheden, zoals de Roma’s. Deze bevolkingsgroep wordt herhaaldelijk gediscrimineerd en hun basisrechten worden geschonden. Sinds het ontstaan van de lijst in juni 2012 gaf het Commissariaat-generaal in 83 Albanese en 20 Kosovaarse asieldossiers de status van vluchteling aan de betrokkene asielzoekers. Dit bevestigt dat vervolging in deze landen niet sporadisch gebeurt, maar regelmatig. En dat deze landen dus niet veilig zijn voor al hun inwoners. Dat vond ook de Franse Raad van State op 26 maart 2012, die toen besloot om Kosovo en Albanië uit de Franse lijst van ‘veilige herkomstlanden’ te halen. En niet alleen de lijst uit Frankrijk verschilt van de onze. In Europa is geen enkele lijst van ‘veilige’ landen hetzelfde.

Ook de auditeur van de Belgische Raad van State sprak zich uit over Kosovo. Dit door een beroep dat enkele ngo’s in 2012 indienden tegen de eerste lijst van ‘veilige landen’. De Raad van State heeft zich echter nog niet definitief uitgesproken over dit beroep. Toch geeft de regering al een duidelijk signaal: ze wil haar beleid niet veranderen ondanks de zware gevolgen voor asielzoekers uit ‘veilige’ landen.

   

Het is moeilijk voor holebi-asielzoekers om de asielinstanties te overtuigen dat ze holebi zijn en dat ze daarom uit hun thuisland moesten vluchten. Dat blijkt uit het rapport ‘Gevluchte Holebi’s – een analyse van beslissingen door de asielinstanties’ (.pdf | 3,26MB) van Vluchtelingenwerk Vlaanderen. ‘De asielinstanties staan in deze dossiers voor een moeilijke opdracht’, zegt Els Keytsman, directeur van Vluchtelingenwerk. ‘De seksuele geaardheid is een heel subjectief gegeven, dat iedereen op zijn of haar eigen manier beleeft. Toch vertrekken de asielinstanties te vaak uit een stereotype beeld van homoseksualiteit. De dossierbehandelaars hebben dus nood aan specifieke vorming.’

Uit de analyse van Vluchtelingenwerk blijkt dat de asielinstanties bepaalde verwachtingen hebben over wat holebi-zijn inhoudt. Zo verwachten ze dat holebi-asielzoekers angst en vertwijfeling voelen bij de ontdekking van hun seksuele geaardheid, dat ze liefdevolle relaties hebben gehad en dat ze zich graag in het holebi-milieu begeven. Maar niet alle mensen beleven hun seksuele geaardheid op dezelfde manier. Deze verwachtingen gaan uit van een stereotype beeld van homoseksualiteit.

Om stereotype beoordelingen te vermijden is het noodzakelijk dat de dossierbehandelaars de leefwereld van holebi’s afkomstig uit homofobe landen goed begrijpen. En kennis hebben over het proces van de ontdekking van de homoseksualiteit. Hiervoor zijn specifieke vormingen noodzakelijk.

Jaarlijks stijgt het aantal asielzoekers dat hun thuisland moeten ontvluchten omdat ze als holebi vervolgd worden. Homoseksualiteit wordt in 7 landen met de doodstraf bestraft en in 78 landen met een gevangenisstraf. Ook in landen waar homoseksualiteit niet strafbaar is kan de maatschappij zodanig homofoob zijn, dat het voor holebi’s onmogelijk is om veilig zichzelf te zijn. Daarom hebben holebi’s uit deze landen soms geen andere keuze dan naar het buitenland te vluchten en er asiel aan te vragen.

In 2007 behandelde het Commissariaat-generaal voor Vluchtelingen en Staatlozen 188 asielaanvragen waarin de asielzoekers hun seksuele geaardheid als reden noemden om asiel aan te vragen. In 2012 steeg het aantal van deze dossiers tot 1059 . In ongeveer 1 op 5 van de gevallen (20,9%) kregen de asielzoekers de vluchtelingenstatus.

   

Fedasil en de Dienst Vreemdelingenzaken hebben onderling een nieuw akkoord afgesloten over het begeleidingstraject voor gezinnen met kinderen zonder wettig verblijf. Deze gezinnen worden vanaf vandaag opgevangen in het open terugkeercentrum van Holsbeek, waar ze slechts 30 dagen een terugkeerbegeleiding krijgen. Deze aanpak gaat in tegen de wet en dreigt kwetsbare gezinnen nog dieper in de kwetsbaarheid te duwen. Het Platform Kinderen op de Vlucht vraagt echte oplossingen.

Volgens de Belgische wet hebben minderjarigen zonder wettig verblijf recht op opvang wanneer hun ouders niet in staat zijn in hun onderhoud te voorzien. Tot voor kort werden de opgevangen gezinnen begeleid naar een regularisatie in België of een terugkeer naar het land van herkomst. Deze tweesporenbegeleiding wordt nu pertinent aan de kant geschoven. Volgens het nieuwe akkoord zouden de gezinnen nog slechts 30 dagen worden begeleid en enkel naar een terugkeer. De wet bepaalt nochtans dat deze gezinnen binnen de eerste drie maanden van hun opvang begeleid moeten worden naar een duurzame oplossing – ofwel door een regularisatie van hun verblijf ofwel door terugkeer. Het is maar de vraag of die snelle en eenzijdige aanpak zal werken. In de open terugkeerplaatsen van Fedasil werkt de overheid op dezelfde manier en de terugkeercijfers zijn er desastreus: 78% van de afgewezen asielzoekers duikt onder. Bovendien is het onduidelijk wat er na die 30 dagen gebeurt – wordt een verdere opvang gegarandeerd of worden ze op straat gezet? Dat betekent dat het akkoord amper een oplossing biedt voor de actuele situatie waarbij aan deze gezinnen opvang werd geweigerd.

Het is bovendien onwettig: het Grondwettelijk Hof besliste dat deze kinderen op basis van hun kwetsbaarheid en de rechten van het kind onvoorwaardelijk recht hebben op opvang en niet op basis van hun medewerking aan een terugkeertraject. De overheid mag hen dus niet op straat zetten als ze niet terugkeren. Uiteraard betekent dit niet dat de gezinnen niet moeten begeleid worden naar een duurzame oplossing, en die kan ook een terugkeer zijn.

Wij vragen het kabinet van staatssecretaris Maggie De Block, Fedasil en de Dienst Vreemdelingenzaken te overleggen met partners en de civiele maatschappij om voor deze gezinnen een structurele oplossing uit te werken. Hierin moeten een menswaardige opvang, intensieve begeleiding door gespecialiseerde sociaal assistenten en het migratieproject van het gezin centraal staan. Het vinden van een effectief duurzame oplossing moet het doel zijn. Enkel zo kunnen we deze kwetsbare minderjarigen een toekomst garanderen – in het land van oorsprong of in België.

Perscontact: Laetitia Van der Vennet (02/210 94 91)

   Download hier het volledige persbericht