Op maandag 1 oktober start bij Vluchtelingenwerk adjunct-directeur Rein Antonissen. “Een echte pagadder”, omschrijft hij zichzelf, “geboren binnen de Leie met maar één Antwerpse ouder”. Naast 'kwajongen' of 'klein kind' blijkt pagadder wel degelijk ook ‘‘een niet-autochtone inwoner van Antwerpen’’ als betekenis te hebben.
Antwerpen barst dus van de pagadders want naast inwijkelingen van omringende provincies, telt de stad nog een pak andere allochtonen?
“Dat is zo. Wereldwijd zou Antwerpen, na Amsterdam, de stad zijn met de meeste nationaliteiten. Meer dan New York bijvoorbeeld.” Wij wonen nu in een Joodse wijk. Mijn vrouw komt uit een buurt met veel Marokkanen en nieuwkomers.
Als werkplek verkies je dan maar Brussel?
Ik ben wel op mijn 15de als vrijwilliger begonnen bij het Protestants Sociaal Centrum in hartje Borgerhout. In een lokaaltje met zetels uit grootmoeders tijd gaf ik naschoolse begeleiding aan Assyrische kinderen. Een fijne ervaring waar ik veel contacten aan heb overgehouden. Daarna trok ik als vrijwilliger bij Artsen Zonder Grenzen naar Cambodja.
Wat deed je daarna?
Ik ging werken voor 11.11.11 waar ik 7 jaar lang instond voor de Europese dossiers. Dat betekende veel lobbywerk maar ik coördineerde ook de grote NGO’s rond Europese ontwikkelingshulp. Een stukje Louis Michel in ’t oog houden, zeg maar.
Om dan na zeven jaar te kiezen voor een kleinere ngo als Vluchtelingenwerk Vlaanderen. Toch een hele ommezwaai?
Ik was op zoek naar nieuwe uitdagingen en dan liefst rond thema’s die midden in het politieke en maatschappelijke debat staan. Europees werk kan heel eenzaam zijn en het Europese apparaat werkt log en traag. Als je plotseling zaken tegenkomt waarvoor je zeven jaar geleden al pleitte dan ga je je toch vragen stellen.
Waarom dan Vluchtelingenwerk?
Deze organisatie is toch wel belangrijk in het maatschappelijke debat. Ik geloof nogal in het creëren van politieke ruimte voor discussie. Je hebt organisaties die louter caritatief werken maar ik vind het belangrijk dat mensen ook een stem krijgen en politiek wegen. Een ruim draagvlak creëren voor je thema is daarom belangrijk. Vluchtelingenwerk is nu net sterk gefocust en houdt zich niet bezig met eindeloos veel thema’s. De organisatie weet te wegen op het politieke beleid. Ze maakt goede strategische en communicatieve keuzes een heeft zeer competente medewerkers in huis.
Waaruit bestaat je takenpakket bij Vluchtelingenwerk?
Deels zal ik mee instaan voor het personeelsbeleid. Een andere grote brok gaat naar de verdere uitbouw van het bewegingswerk. Vluchtelingenwerk is veel meer dan een secretariaat in Brussel. We zijn een groep van organisaties en vrijwilligers die werken voor en met vluchtelingen en asielzoekers. Dat moeten we nog veel meer tonen.
Ten slotte zal ik me toch nog een beetje bezighouden met het Europese beleid. Heel wat beslissingen worden in Europa genomen door een samenspel tussen lidstaten, Commissie en Europees Parlement. Als middenveldorganisatie moeten we op die agenda kunnen wegen want Europa heeft een grote impact op ons dagelijks leven. We moeten er blijven op toekijken dat die Europese Unie rechten blijft garanderen en solidair blijft met de rest van de wereld. Precies daarom moeten we onze rol als ‘luis in de pels’ vergroten.
Klinkt alvast veelbelovend. Welkom en succes!
Gonnie Put
(09/2007)
