Extra opvangplaatsen in asielopvang door
vertrek van sommige groepen bewoners
Recent heeft Minister van Maatschappelijke Integratie Arena beslist dat mensen die al vijf jaar (vier jaar voor gezinnen met schoolgaande kinderen) in de opvang verblijven en nog wachten op een asielbeslissing de opvang moeten verlaten en OCMW-steun kunnen vragen. Op die manier komen er extra opvangplaatsen vrij voor nieuwe asielzoekers. Het gaat alleen om de mensen die voor 21 november 2008 in die situatie waren. Een eenmalige maatregel dus. Eerder werd beslist dat erkende vluchtelingen, vluchtelingen met een subsidiair beschermingsstatuut en mensen van wie het verblijf geregulariseerd is ten laatste twee maanden na het verkrijgen van hun statuut het opvangcentrum moesten verlaten hebben.
Oorzaak van deze beslissingen is het nijpend plaatsgebrek in de asielopvang. Onder meer de gebrekkige uitstroom maakte dat de overheid niet in staat was opvangplaatsen aan te bieden aan nieuwe asielzoekers. Dit leidde tot schrijnende situaties. Zo belandden nieuwkomers op straat, ook al hadden ze recht op opvang. Aanvankelijk dacht de overheid het probleem op te lossen met extra noodopvangplaatsen. Maar al snel werd duidelijk dat bijkomende maatregelen onontbeerlijk waren.
Grootste knelpunt voor deze mensen is allicht het vinden van een gepaste en betaalbare woning op de reguliere woningmarkt binnen de korte periode van 2 maanden.
Vluchtelingenwerk verwelkomde deze maatregel van Minister Arena op voorwaarde dat asielzoekers nooit letterlijk op straat gezet worden. Asielzoekers die na twee maand geen woning gevonden hebben, moeten een uitstel kunnen aanvragen. We betreuren dat de maatregel door partijen als OpenVld en sp-a en door de OCMW's van grote steden (Gent, Antwerpen) verkeerd is voorgesteld in de media als een letterlijke uithuiszetting. Vluchtelingenwerk heeft de voorbije maanden gevraagd dat de opvangcrisis wordt opgelost door ofwel extra opvangplaatsen ofwel het openstellen van de financiële steun voor sommige asielzoekers. Minister Arena koos uiteindelijk voor de tweede oplossing.
Oorzaak van deze beslissingen is het nijpend plaatsgebrek in de asielopvang. Onder meer de gebrekkige uitstroom maakte dat de overheid niet in staat was opvangplaatsen aan te bieden aan nieuwe asielzoekers. Dit leidde tot schrijnende situaties. Zo belandden nieuwkomers op straat, ook al hadden ze recht op opvang. Aanvankelijk dacht de overheid het probleem op te lossen met extra noodopvangplaatsen. Maar al snel werd duidelijk dat bijkomende maatregelen onontbeerlijk waren.