Op 7 mei 2009 keurde het Europees Parlement het ‘asielpakket’ goed. Met dit pakket willen de Europese instellingen de werking van het Europese asielsysteem verbeteren en de rechten van de asielzoekers versterken. Het pakket bouwt voort op voorstellen die eerder gedaan werden door de Europese Commissie. Het bestaat uit amendementen op bestaande EU-wetgeving inzake asiel (de Opvangrichtlijn en de Dublin- en Eurodacverordening), en creëert ook een nieuwe instelling, het Europese Asielondersteuningsbureau.
Deze maatregelen zijn wel nog niet definitief want er volgt nog een lange onderhandelingsprocedure met de Raad van ministers. Een definitief akkoord zal niet eenvoudig zijn omdat lidstaten rond deze materie vooral binnenlandse belangen laten primeren op Europese.
Concreet
De amendementen op de Opvangrichtlijn houden onder andere in dat asielzoekers na 6 maanden toegang moeten krijgen tot de arbeidsmarkt.
Nieuwe termijnen in de Dublinverordening moeten het hele proces efficiënter en sneller maken. Het Parlement bevestigt het principe dat niemand mag worden opgesloten om de enkele reden dat hij asiel heeft aangevraagd. Andere aanpassingen aan de Dublinverordening beogen meer solidariteit tussen de lidstaten, onder ander via de invoering van een bindend systeem van interne reallocatie (lidstaten kunnen onder bepaalde voorwaarden worden verplicht om asielzoekers die een beschermingsstatus krijgen in een andere lidstaat, zelf op te nemen). Een andere manier is het uitsturen van asielexperten naar lidstaten die worden geconfronteerd met een massale toestroom van asielzoekers.
De functie van het Europees Asielondersteuningsbureau zal volgens het Europees Parlement voorlopig nog beperkt blijven tot het geven van vormingen aan asielambtenaren van de lidstaten.
Deze maatregelen zijn wel nog niet definitief want er volgt nog een lange onderhandelingsprocedure met de Raad van ministers. Een definitief akkoord zal niet eenvoudig zijn omdat lidstaten rond deze materie vooral binnenlandse belangen laten primeren op Europese.