De hongerstaking in de Begijnhofkerk leidde in juni 2008 nog tot echte onderhandelingen en toegevingen vanuit de regering. Alle actievoerders kregen een verblijfsvergunning van 9 maanden en het recht om te werken. Minister Turtelboom probeerde dit achteraf te verkopen als "geen regularisatie, maar een tijdelijke vergunning om te recupereren", maar de sans-papiers zagen dit duidelijk anders. Er braken spontaan drie nieuwe hongerstakingen uit, waarbij de actievoerders hetzelfde resultaat vroegen als in de Begijnhofkerk. Even later kwam hier ook een spectaculaire actie op een hijskraan nabij het Noordstation bij, gevolgd door een golf van andere kraanacties.

Het is intussen duidelijk dat de federale regering van taktiek veranderd is tegenover deze acties. Onderhandelingen zoals voor de Begijnhofkerk zijn niet langer mogelijk. Hongerstakers kunnen maximaal een verblijfsvergunning van 3 maanden krijgen om te recupereren. Ook ten aanzien van de kraanacties stelt de regering zich onverzettelijk op. De Dienst Vreemdelingenzaken blijft wel de dialoog met actievoerders openhouden, maar kreeg de opdracht om geen enkele toegift meer te doen. In plaats van de taktiek van de wortel, geldt nu die van de stok: sans-papiers die hun actie niet stopzetten, worden bedreigd met onmiddellijke aanhouding, opsluiting en uitwijzing.

Pieter De Gryse
31/07/08