Dienst Vreemdelingenzaken houdt student
uit Kameroen onterecht vast
Ondanks twee rechterlijke beslissingen tot invrijheidsstelling en een dwangsom van €100.000 bij eventuele uitwijzing, laat de dienst Vreemdelingenzaken Rudy Nzimo, een student uit Kameroen, niet vrij uit het gesloten centrum in Merksplas. Dat is vreemd, vooral omdat de dienst Vreemdelingzaken in een recent verleden in een gelijkaardige zaak, een veroordeling opliep van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens.
Rudy Nzimo is student toegepaste wetenschappen aan de ULB en verblijft al acht jaar legaal in ons land. Dit jaar nog slaagde hij voor 9 van de 12 examens en verdedigde hij met succes zijn eindwerk. Toen Rudy op 6 april van een familiebezoek terugkeerde uit Kameroen, werd hij op de luchthaven van Zaventem niet toegelaten tot België. Er zou twijfel zijn over de geldigheid van zijn paspoort. De Kameroense ambassade bevestigde nochtans de geldigheid ervan. Sindsdien zit de jongeman in een repatriëringcentrum. De Raadkamer beval al twee keer de vrijlating en de rechtbank van eerste aanleg legde een dwangsom van € 100.000 op bij eventuele repatriëring. Toch laat de dienst Vreemdelingenzaken de Kameroener niet vrij. Vreemdelingenzaken vindt dat een ‘invrijheidsstelling’ niet inhoudt dat betrokkene moet toegelaten worden tot het grondgebied. Tot voor kort liet Vreemdelingenzaken daarom deze mensen vrij in de transitzone op de luchthaven. Maar het Europees Hof voor de Rechten van de Mens veroordeelde België voor deze wanpraktijken. Voor het Hof houdt een invrijheidsstelling door de Raadkamer automatisch ook de toegang tot het grondgebied in want anders heeft een invrijheidsstelling geen zin. In het geval van Nzimo legt Vreemdelingenzaken deze Europese rechtspraak gewoon naast zich neer door Nzimo onmiddellijk na de beslissing tot invrijheidsstelling weer op te sluiten.
Intussen hebben medestudenten en professoren van de ULB een petitie gelanceerd voor de vrijlating van de Kameroener. De universiteit vindt de situatie totaal absurd.
Het is niet de eerste keer dat de dienst Vreemdelingzaken dergelijke rechterlijke beslissingen naast zich neerlegt of probeert te omzeilen. Vluchtelingenwerk Vlaanderen wil dat deze tendens stopt en vraagt de administratie rechterlijke beslissingen te respecteren.
Uit een recent rapport van Vluchtelingenwerk over de juridische bijstand in de gesloten centra blijkt dat er bij een beroep tegen de opsluiting sowieso al diverse obstakels zijn. Als de Raadkamer dan toch uitzonderlijk een vrijlating beveelt, moet die door de bevoegde administratie niet nog eens genegeerd worden.
Pieter Stockmans, beleidsmedewerker & Gonnie Put
01/05/09
Rudy Nzimo is student toegepaste wetenschappen aan de ULB en verblijft al acht jaar legaal in ons land. Dit jaar nog slaagde hij voor 9 van de 12 examens en verdedigde hij met succes zijn eindwerk. Toen Rudy op 6 april van een familiebezoek terugkeerde uit Kameroen, werd hij op de luchthaven van Zaventem niet toegelaten tot België. Er zou twijfel zijn over de geldigheid van zijn paspoort. De Kameroense ambassade bevestigde nochtans de geldigheid ervan. Sindsdien zit de jongeman in een repatriëringcentrum. De Raadkamer beval al twee keer de vrijlating en de rechtbank van eerste aanleg legde een dwangsom van € 100.000 op bij eventuele repatriëring. Toch laat de dienst Vreemdelingenzaken de Kameroener niet vrij. Vreemdelingenzaken vindt dat een ‘invrijheidsstelling’ niet inhoudt dat betrokkene moet toegelaten worden tot het grondgebied. Tot voor kort liet Vreemdelingenzaken daarom deze mensen vrij in de transitzone op de luchthaven. Maar het Europees Hof voor de Rechten van de Mens veroordeelde België voor deze wanpraktijken. Voor het Hof houdt een invrijheidsstelling door de Raadkamer automatisch ook de toegang tot het grondgebied in want anders heeft een invrijheidsstelling geen zin. In het geval van Nzimo legt Vreemdelingenzaken deze Europese rechtspraak gewoon naast zich neer door Nzimo onmiddellijk na de beslissing tot invrijheidsstelling weer op te sluiten.